 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Przedmieście Oławskie › ul. Krakowska › Stary cmentarz św. Bernardyna |
Lata 1912-1918 , Fragment mapy z lat 1912-1918 z zaznaczonym cmentarzem św. Bernardyna przy ul. Krakowskiej. Druck und Verlag von Eugen Boronow, Breslau, Junkernstr.
Neo[EZN]
 Ciekawe, że była wtedy jakaś uliczka na południe od tego cmentarza - przy Salvator Friedhof. 2014-12-12 19:08:05 (11 lat temu)
Wacław Grabkowski
+1 głosów:1 do Neo[EZN]: Za moich czasów, tzn. jak tam grasowałem, takiej uliczki już nie było. Wg Marka Buraka i Haliny Okólskiej: ,,W pobliżu starego cmentarza św. Bernardyna, między ul. Krakowską i ul. K. Skibińskiego, istniało od ok. 1858 r. 3-hektarowe pole grzebalne parafii Zbawiciela i św. Krzysztofa. Decyzją magistratu wrocławskiego z 1923 r. teren tego cmentarza, nieczynnego już od lat 90. XIX w., przekazano firmie Zoeller und Ernst GmbH, która zorganizowała tu tartak parowy". Od lat czterdziestych do osiemdziesiątych XX w. była tu baza materiałów budowlanych. Obecnie w tym miejscu ma swoją siedzibę firma TelForceOne. Bazę pamiętam, gdyż bywałem tam u znajomych poznanych w barze ,,Relax” na Niskich Łąkach :) 2014-12-12 19:44:29 (11 lat temu)
do Wacław Grabkowski: Dorzuciłem trochę wielkoformatowych map z widokami cmentarza - - widać, że ta uliczka zaczęła znikać gdzieś koło 1910-1914 roku - później istniał tylko jej odcinek przy ulicy Krakowskiej. 2014-12-12 20:18:58 (11 lat temu)
do Neo[EZN]: Świetne mapy, z ciekawością syciłem oko. Coś mi świta, że ta uliczka musiała wybiegać wprost na słup graniczny miasta. Wiem, gdzie stał, mogę każdego ciekawego tam zaprowadzić. Niestety wspomniana uliczka musiała zostać pewnie wchłonięta przez bazę. Przy okazji - istnieją jeszcze uliczki prowadzące do ramp przeładunkowych Kolei Górnośląskiej. Są brukowane! Niezwykle emocjonalnie odebrałem obraz z tej mapy Zielony Park Wschodni w kształcie ryby działa mi na wyobraźnię :) 2014-12-12 20:38:46 (11 lat temu)
|
|
Na stronie od 2009 czerwiec
16 lat 10 miesięcy 17 dni |
 |
cmentarze
|
Działka zakupiona przez parafię św. Bernardyna w listopadzie 1853. Grunty cmentarne osuszono w 1855. Na cmentarzu był dom przedpogrzebowy oraz budynek mieszkalny inspektora cmentarnego. W 1908 roku wzniesiono kapilcę cmentarną. Wśród pochowanych byli Karl von Holtej (aktor, reżyser, dramaturg) oraz Wilhelm Grosser (lekarz, profesor UW) b/h/
Nekropolia otwarta w 1858 roku. Przeznaczona do likwidacji w 1967 roku.
Na cmentarzu znajdowała się neogotycka kaplica cmentarna, wzniesiona w 1908 roku na planie wydłużonego prostokąta z pięciobocznie zamkniętym prezbiterium. Nowe pole parafii św. Bernardyna otwarto w 1858 roku, przewidując w ciągu następnych kilku lat wypełnienie obu starszych nekropolii (Friedhof St. Bernhardin [I], Friedhof St. Bernhardin [II] - cmentarz św. Bernardyna [I], cmentarz św. Bernardyna [II]). Na realizację nowego cmentarza wybrano niezabudowany teren o historycznej nazwie Rothkretscham (Czerwona Karczma). Działkę o powierzchni 13 mórg parafia św. Bernardyna kupiła w listopadzie 1853 roku. Pierwsze wykopy w trakcie prac przy zakładaniu cmentarza ujawniły, że grunty były bardzo podmokle. Ich osuszeniem zajęta się w 1855 roku firma R. Reimanna. Po zakończeniu tych robót obszar nekropolii ogrodzono i przystąpiono do prac budowlanych. Wzniesiono wówczas dom przedpogrzebowy i budynek mieszkalny dla inspektora cmentarza. Powierzchnię cmentarza w kształcie trapezu przecinały liczne ścieżki, tworząc piętnaście symetrycznie położonych pól grzebalnych. W 1908 roku w części centralnej nekropolii wybudowano kaplicę cmentarną. Na terenie cmentarza miejsce spoczynku znaleźli także parafianie kościoła Pamięci Królowej Luizy (Kónigin-Luise-Gedachtnis-Kirche), wzniesionego w 1915 roku przy Ofener Strasse (ulica Krakowska).
Znane osoby pochowane na tym cmentarzu:
- Karl von Holtei (1798-1880), związany z Wrocławiem aktor, reżyser i dramaturg. Urodzony we Wrocławiu, w domu przy dzisiejszej ulicy Ruskiej 45, był absolwentem Gimnazjum św. Marii Magdaleny. Wrocławska publiczność zobaczyła go po raz pierwszy w sztuce Fryderyka Schillera Maria Stuart. Grał na scenach teatrów niemieckich, w latach 1837-1839 był dyrektorem teatru w Rydze. Najbardziej znane dramaty napisane przez Karla von Holteia to Stary wódz (na kanwie epizodu z życia Tadeusza Kościuszki) i Lenor. Uprawiał również twórczość poetycką. Od 1865 roku mieszkał na stałe we Wrocławiu.
- Wilhelm Grosser (zmarły 11 maja 1894 roku), lekarz, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1846 roku został prywatnym docentem, a w 1858 roku profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1865 roku pracował w Instytucie Anatomii Uniwersytetu Wrocławskiego.
Źródło: Cmentarze dawnego Wrocławia
Zaczyna się przy moście Rakowieckim (przy skrzyżowaniu z ul. Na Niskich Łąkach), w miejscu, gdzie ul. Traugutta zbiega się z ul. Kościuszki, a kończy przy skrzyżowaniu z Rybnicką, przechodząc w sposób płynny w ulicę Opolską.
W przeszłości był to fragment szosy Oławskiej (niem. Ohlauer Chaussee), od Czerwonego Mostu do Czerwonej Karczmy.
Trakt ten przebiegał przez tereny będące częścią majątku biskupiego; od połowy XIX wieku zagospodarowywane (w latach 1856-1858 urządzono tu m.in. cmentarze ewangelickie), w II połowie XIX wieku pojawiła się także zabudowa przemysłowa (m.in. ze względu na bliskość linii Kolei Górnośląskiej), w tym browar Haasego oraz komunalna (komenda straży pożarnej, zajezdnia tramwajowa) i użyteczności publicznej. Od roku 1904 (włączenie Rakowca w granice miasta) ma status ulicy (niem. Ofenerstraße), w 1928 wydłużona o odcinek do ul. Rybnickiej.
Wybudowane przy ul. Krakowskiej obiekty zachowały się po II wojnie światowej tylko częściowo, niektóre z nich zmieniły przeznaczenie (np. szkoła ludowa z roku 1908 zaprojektowana przez Richarda Plüddemanna – ul. Krakowska 64 – stanowi dziś siedzibę zakładów Dolam). Współczesny charakter zabudowy ulicy podobny jest do przedwojennego: dominują obiekty handlowo-produkcyjne. Na całej długości ulicy biegnie nią dwutorowa linia tramwajowa.
Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0