Tu przy tej budowie, nikt, nigdy nie darł buzki..."co to za fotografowanie?", przeciwnie, nawet słyszłem raz jak mówli że dobrze jest, że ktos to dokumentuje...:)

do Dariusz Łukasik: Ooo! No to brawa dla panów :) Ja nie zapomnę jak jeden gość na budowie zaczął na mnie krzyczeć i to tak bardzo głośno - ja się wkurzyłem - zacząłem mówić takim samym tonem a on nagle - "wiem wiem że może pan robić zdjęcia, chciałem tylko podnieść panu ciśnienie i się trochę podroczyć :)"

Innym razem jak robiłem zdjęcia jednej budowy to zobaczył mnie jeden z robotników - wyszedł do mnie, dał mi swój kask i kamizelkę i zaprosił na sesję zdjęciową - niesamowite :) Na innej budowie zostałem wpuszczony przez ochronę - w ramach podziękowania dałem miłemu panu prezent - nie chciał przyjąć ale zostawiłem mu na stole - tak się cieszył jak mało kto.

do Neo[EZN]: Ja nie tak dawno 'dokumentowałem' remont jednej z głównych ulic w swoim mieście. Łaziłem z aparatem, nieomal od samego początku, aż do otwarcia. Nikt nawet złego słowa mi nie powiedział. W dodatku, gdy układali górną warstwę asfaltu, to nie dość, że sam szef ekipy poinstruował mnie co i jak się będzie działo, to wszystkim swoim ludziom zapowiedział, że mają na mnie uważać, i mi nie przeszkadzać. Fakt, że przez całą budowę widzieli, że nie robię fotek, by im wytykać błędy (choć faktem jest, że pewien wpis na stronie urzędu zlecającego remont, i krawężniki na zejściach dla pieszych przebudowali, dla potrzeb osób niepełnosprawnych i rodziców z wózkami), ale, że cały czas informuję o postępach prac i o tym, który odcinek ulicy, w którym momencie będzie zamknięty czy zmieniona będzie organizacja ruchu.
Czasem, okazuje się, że wystarczy być dla siebie wzajemnie miłymi i wszystko dobrze się może toczyć. :-)