Neorenesansowy ratusz, usyuowany w północnej pierzei rynku, przylega do budynku kościoła ewangelickiego.
W roku 1716 miasto zdecydowało się na zakup osobnego gmachu, który przeznaczono na ratusz. Budynek należał do Anny Marii, wdowy po Mateuszu Janiku, która sprzedała go za "jedenaścieset reńskich".
Po licznych przebudowach jest o­n do dzisiaj ratuszem miejskim w Pszczynie.
Jego parter powstał prawdopodobnie w roku 1658. Świadczyła o tym istniejąca jeszcze w latach 30-tych XX wieku wmurowana w ścianę kamienna tablica z napisem w języku niemieckim i umieszczoną obok datą.
W 1738 r., z funduszy pszczyńskiej parafii katolickiej, zbudowano małą wieżę na ratuszu, a w niej umieszczono zegar. |
W 1861 r. ratusz rozbudowano - budynek poszerzono w stronę szkoły ewangelickiej oraz dobudowano drugie piętro.
W roku 1924 ratusz został dość znacznie, aczkolwiek nie gruntownie, przebudowany. Wymieniono podłogi na pierwszym piętrze, gdzie firma Maxa Körbera ułożyła nowe podłogi drewniane. W tym samym roku wymieniono także pokrycie dachu, na wykonane z łupka, a salę posiedzeń na piętrze zaopatrzono w oświetlenie elektryczne, w miejsce gazowego.
W roku 1928 wymieniono zaś krzesła w sali posiedzeń i powieszono na ścianie kopię obrazu "Kazanie Skargi" Jana Matejki.
W roku 1930 pojawiły się plany przeniesienia ratusza do nowego budynku, który zamierzano wybudować przy ul. Sienkiewicza (dzisiejsza ulica Stefana Batorego), ale nic z planów przenosin nie wyszło i z końcem 1930 r. firma Maxa Körbera rozpoczęła prace związane z przebudową starego ratusza.
Ostatnia gruntowna przebudowa ratusza w stylu neorenesansowym miała miejsce w 1931 r. W trakcie przebudowy od frontu zmniejszono ilość okien na każdym z pięter, z czterech do trzech, powiększono także balkon, podtrzymywany teraz przez arkadowe słupy ze sztucznego kamienia. Fasadę frontową podwyższono w stylu neobarokowym, gdzie zainstalowano zegar.
W latach 70-tych odnawiano m. in. elewacje ratusza, przeprowadzano także drobne remonty; w roku 1993 na wieży ratuszowej zamontowano nowy elektroniczny zegar, sterowany drogą radiową.
Ostatni remont pomieszczeń ratusza miał miejsce w 1998 r. Zasadniczym zmianom uległ wtedy wystrój sali sesyjnej (nowa kolorystyka, nowoczesne oświetlenie).
W czerwcu 1999 r. w sali tej zawieszono herby 12 sołectw, wchodzących w skład Gminy Pszczyna.

Pszczyński ratusz, którego geneza sięga co najmniej I poł. XVII wieku, należy do najstarszych budynków w mieście. Zgodnie z tradycją historyczną, w ratuszu mieści się siedziba władz miejskich Pszczyny.
za www.pszczyna.pl

decyzją z dn. 15.05.2020 r., znak: K-RD.5140.23.2020.MB, wpisano do rejestru zabytków nieruchomych woj. śląskiego pod numerem A/648/2020 elewację południową i wschodnią budynku ratusza (Rynek 2) oraz elewację wschodnią budynku ratusza (ul. Ratuszowa 2) w Pszczynie, położone na działkach ewidencyjnych nr 440/28, 441/28, 1135/28, 1129/27, obręb 0001 Pszczyna, gm. m. Pszczyna, pow. pszczyński. Zakres wpisu do rejestru zabytków obejmuje elewację południową i wschodnią budynku ratusza (Rynek 2) oraz elewację wschodnią budynku ratusza (ul. Ratuszowa 2) w Pszczynie.