Ratusz Nowego Miasta wybudowano w połowie XIV w. (źródła podają dwie daty: 1340, 1366). Znajdował się przy obecnej ulicy Ślusarskiej. Składał się z dwóch budynków, pełnił funkcje sądowe, mieścił też więzienie, salę posiedzeń Rady, urząd notarialny i archiwum. Główny budynek posiadał strzelistą sygnaturkę. W roku 1554 wzniesiono w tym samym miejscu nowy budynek, przebudowany w 1626 r. Uzyskał wówczas manierystyczny wystrój fasady z podcieniem. Po I rozbiorze Polski i rozwiązaniu samorządu nowomiejskiego zamieniony w roku 1774 na dom pracy przymusowej dla ubogich. Spłonął w pożarze 21 czerwca 1806 r., rozebrano wówczas główny budynek, pozostawiając tylną, gotycką przybudówkę z przeznaczeniem na policyjny areszt, rozebraną ostatecznie w roku 1905. W latach 30. XX w. parafia Trzech Króli wybudowała w jego miejscu dom gminny, zniszczony w 1945 r. Obecnie stoi tu blok mieszkalny.