Opis dziejów budowy uzupełniono przekładem tekstów z

(strony 11 - 13) i z ,,Schlesische Monatshefte" nr 1/1936 r. (str.15).

Po podjęciu decyzji, dnia 22 marca, trwały prace projektowe i organizacyjne. Po ustąpieniu śniegu na Szyszaku, dnia 6 maja 1888 r. wybrano miejsce. W piątek 25 maja, rzeźbiarz Carl Stahlberg ukończył obramowanie z krzyżem, wykonane z piaskowca zakupionego w Bunzlau. Wcześniej rzeźbiarz C. Schuler zaprojektował i odlał z brązu medalion z popiersiem cesarza. Inicjał ,,W " z brązu o wysokości 1 m, wykonała firma Theusera.

Kiedy w marcu 1888 roku, zmarł cesarz Wilhelm I, nastała ogólnokrajowa żałoba. Dla męskiego klubu gimnastycznego w Hirschberg samo świętowanie nie wystarczyło na jego cześć, ale sportowcy podjęli decyzję, zbudować pomnik upamiętniający zmarłego cesarza. Plan budowy 5-metrowego pomnika z zalegających kamieni na Szyszaku został przygotowany z niesłabnącym entuzjazmem. Miejsce pod budowę udostępnił hrabia Rzeczy Schaffgotsch jako właściciel tego terenu. W sobotę 26 (27?) maja o godz. 4.00 pierwsza grupa 12 osób opuściła Pogórze Karkonoskie. Po rozładowaniu wozu, który dotarł do polany pod Grupą skalną Paciorki, bardzo objuczeni przybyli utrudzeni około godziny 14.00 na Wielki Szyszak i natychmiast rozpoczęli pracę. W pobliskim schronisku nad Śnieżnymi Kotłami był zagwarantowany nocleg i jedzenie dla wszystkich. W niedzielę ok. 5 rano kolejny prawie czterdziestoosobowy oddział silnych mężczyzn dotarł na placu budowy, na którym w nocy pomnik rósł już wzwyż, rano o dziesiątej kolejne dwa tuziny pomocników wzmocniło zespół budowlany i postęp prac stał się szybszy. Więc, dzięki wielu pomocnym dłoniom w ciągu trzech dni powstała "czterostronna ścięta piramida jako punkt orientacyjny patriotycznego ducha niemieckich gimnastyków". Po stronie północnej, w kierunku Jeleniej Góry, znajdowała się brązowa płaskorzeźba cesarza i duża tablica z marmuru śląskiego w kształcie żelaznego krzyża z osadzoną dedykacją " Towarzystwo gimnastyczne w podzięce założycielowi Rzeszy Niemieckiej, cesarzowi Wilhelm I". Na szczycie "Malhügel" ustawiono ok. 150 kilogramowe, metalowe wielkie "W". Uroczyste odsłonięcie odbyło się 1 czerwca 1888 roku. Był to najszybciej zbudowany i najwyżej usytuowany pomnik poświęcony Wilhelmowi I. Wszyscy zaangażowani przy powstaniu pomnika, otrzymali pamiątkowe medale. Jak zanotował jeleniogórski kronikarz, po I w.ś. w 1919 r. wandale zniszczyli monument, jako widoczny objaw marksizmu, który powrócił do Niemiec. Całkowitą przebudowę wykonano w 1928 r. z wielkim wysiłkiem, przy wsparciu stowarzyszeń patriotycznych. Wielkie ,,W" przeniesiono na bok pomnika, na szczycie posadowiono dużego kamiennego cesarskiego orła wykonanego z granitu z Michałowic. Błyszczący biały Aar (adler - poetycko) dumnie wznosił się nad głowami licznych pielgrzymów Sudeckich Niemców. Podstawa nowego pomnika wynosi 5,5 x 5,5 metra, wysokość bez orła 4,5 m. Po 1945 r. pomnik pozostał bez opieki i stawał się coraz bardziej zniszczony ze względu na swoje odsłonięte położenie. Nic nie wiadomo o miejscu pobytu płyt osadzonych po bokach. Orzeł cesarski nadal istnieje, jednak pozbawiony skrzydeł, stoi teraz tylko obok pomnika. (Tado)