Nieistniejąca świątynia Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w Warszawie, mieszcząca się niegdyś przy ulicy Szarej 8 na Powiślu.

Na początku XX wieku w okresie najburzliwszego rozwoju mariawityzmu, wierni z kaplicy domowej tegoż wyznania znajdującej się przy Czerniakowskiej 96 wraz ze swoim kapł. Szczepanem Marią Żebrowskim postanowili o budowie nowej parafialnej świątyni. Prace rozpoczęły się w 1908 i od samego początku pojawiały się problemy przy stawianiu budynku np. wtedy, gdy mariawici postanowili wznieść przy świątyni neogotycką wieżę. Nie chciały się na nią zgodzić rosyjskie władze miasta, proponując zamiast tego bizantyjską kopułę. Decyzję w tej sprawie podejmowano aż w Petersburgu. Ostatecznie jednak mariawici postawili na swoim i wybudowali kościół w stylu neogotyckim z wieżą, jednonawowy, sześcioprzęsłowy z nawą poprzeczną, wyodrębnionym prezbiterium i pomieszczeniami mieszkalnymi dla księży. Za kościołem znajdował się owocowo-warzywny ogród sióstr mariawitek.

Przez całą wojnę kościół pełnił funkcje sakralne, pomimo uszkodzonych w 1939 i 1944 murów zewnętrznych. Po wojnie nabożeństwa odbywały się jeszcze w kruchcie kościoła, jednak ze względów finansowych podjęto decyzję o likwidacji parafii. Resztki budowli rozebrano, a działkę przejęło państwo.

Art. 33.1 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w RP, zawiera odniesienie prawne do pokościelnego terenu: "Przyznaje się Kościołowi prawo nieodpłatnego użytkowania wieczystego działki gruntu położonego w Warszawie przy ul. Szarej 8, oznaczonej hip. nr N-6062."



Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]