Opis
Świątynia jest przykładem późnogotyckiego przyszpitalnego budownictwa sakralnego. Wczesnobarokowy hełm na wieży został przeniesiony z Bramy św. Jakuba. W latach 1815 - 1948 kościół nie pełnił funkcji sakralnych. Przetrwał pożogę II wojny światowej w dobrym stanie — był uszkodzony w niewielkim stopniu. Dzięki temu zachował się unikalny, późnorenesansowy strop belkowy z drewna modrzewiowego. Elementami obecnego wystroju są witraże, w tym wielki witraż w oknie w prezbiterium zaprojektowany przez Zofię Boduoin de Courtenay (w 2008 zamalowano polichromie tej autorki w nawie głównej, ale zachowały się dwa obrazy wkomponowane w ołtarze boczne) oraz kamienny portal.

Rys historyczny [edytuj]
1415 - marynarze gdańscy budują w tym miejscu kaplicę ku czci swego patrona św Jakuba
1432-1437 - w miejsce kaplicy marynarze budują obecny kościół św. Jakuba
1551 - rada miasta Gdańska przeznaczyła kościół dla Polaków.
1556 - kościół przejmują protestanci - kazania nadal głoszone w języku polskim.
1636 - pożar niszczy świątynię.Odbudowa trwa 3 lata.Z tego czasu pochodzi obecna wieża
1807 - wojska francuskie zmieniają kościół na obóz dla jeńców pruskich i rosyjskich.
1815 - wybuch w pobliskiej baszcie powoduje znaczne zniszczenia, kościół przestaje pełnić funkcje sakralną.
1819 - kościół przebudowano na bibliotekę miejską i szkołę nawigacyjną
1904 - biblioteka jest przeniesiona do nowego gmachu,w kościele do końca II wojny światowej mieści się Gdańska Izba Rzemieślnicza.
1946 - zniszczony zabytek przejmują OO. Kapucyni
1948 - zakon kapucynów odbudował kościół marynarzy gdańskich. Kościół zostaje ponownie poświęcony.
1952-1960 - powstają freski w nawie głównej, witraż św Jakuba, ambona, ołtarze boczne.
2008 - zamalowane zostają freski w nawie głównej.
Źródło: Licencja: CC-BY-SA 3.0