starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Jelenia Góra › Czarne › ul. Strumykowa › Dwór Czarne › Pomnik poległych w I wojnie światowej |
19 stycznia 2015 , Odnaleziony, prowizorycznie ustawiony pomnik ku czci poległych żołnirzy w I - szej Wojnie Światowej, mieszkańców Schwarzbach - ob. Czarne.
Skomentuj zdjęcie
arkuba
+2 głosów:2  Pomnik postawiono w centrum wsi, na gruncie należącym do Neumanna, w 1920 r. Dziś na tym miejscu na skrzyżowaniu przy ul. Czarnoleskiej stoi drewniany krzyż. W 1945 pomnik został przewrócony i przeleżał tak do 2004 r. Zainteresował się nim Jacek Jakubiec, gospodarz Dworu Czarne, przenosząc go w pobliże dworu. Pomnik odnowiono w latach 2006-2007. Wiosną 2006 r. doszło do spotkania byłych niemieckich mieszkańców z obecnymi w towarzystwie Prezydenta Jeleniej Góry Józefa Kusiaka. Kiedyś pomnik spoczywał na cokole z napisem: VERGISS MEIN / VOLK DIE TEUREN / TOTEN NICHT („Nie zapomnij mój ludu drogich poległych”). Na pomniku była jeszcze nieobrobiona płyta zwieńczona kamiennym Żelaznym Krzyżem. 2016-01-11 23:37:22 (10 lat temu)
antypuszka©
+1 głosów:1 do arkuba: Dodam to do opisu pomnika. Ok. 2016-01-11 23:49:36 (10 lat temu)
|
|
Na stronie od 2012 marzec
14 lat 1 miesiąc 30 dni |
Dodane: 19 stycznia 2015, godz. 19:48:00
Autor zdjęcia: Dariusz Łukasik
Rozmiar: 993px x 1500px
Licencja: CC-BY-NC-ND 3.0 Aparat: NIKON D5100
1 / 100sƒ / 5ISO 10018mm
2 pobrania 1052 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Dariusz Łukasik
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
pomniki
|
Pomnik poległych w I wojnie światowej
więcej zdjęć (5)
Dawniej: Kriegerdenkmal
Pomnik postawiono w centrum wsi, na gruncie należącym do Neumanna, w 1920 r. Dziś na tym miejscu na skrzyżowaniu przy ul. Czarnoleskiej stoi drewniany krzyż. W 1945 pomnik został przewrócony i przeleżał tak do 2004 r. Zainteresował się nim Jacek Jakubiec, gospodarz Dworu Czarne, przenosząc go w pobliże dworu. Pomnik odnowiono w latach 2006-2007. Wiosną 2006 r. doszło do spotkania byłych niemieckich mieszkańców z obecnymi w towarzystwie Prezydenta Jeleniej Góry Józefa Kusiaka.
Kiedyś pomnik spoczywał na cokole z napisem: VERGISS MEIN / VOLK DIE TEUREN / TOTEN NICHT („Nie zapomnij mój ludu drogich poległych”). Na pomniku była jeszcze nieobrobiona płyta zwieńczona kamiennym Żelaznym Krzyżem.
Info. arkuba
Kiedyś pomnik spoczywał na cokole z napisem: VERGISS MEIN / VOLK DIE TEUREN / TOTEN NICHT („Nie zapomnij mój ludu drogich poległych”). Na pomniku była jeszcze nieobrobiona płyta zwieńczona kamiennym Żelaznym Krzyżem.
Info. arkuba
Dwór Czarne
więcej zdjęć (56)
Zbudowano: 1559-1885
Dawniej: Schloß Schwarzbach
Zabytek: A/4904/1139 z dn. 10.10.64
Prawdopodobnie stał tu kiedyś czteroskrzydłowy dwór otoczony fosą z wodą. W 1478 r. kanclerz księstwa świdnicko – jaworskiego hrabia Caspar von Schaffgotsch, syn Hansa Schaff – Gotscha, odziedziczył majątek Czarne wraz z dobrami w Karpnikach, Starej Kamienicy i Radocinach. W 1559 r. zbudował on tutaj czteroskrzydłowy dwór z kamienia i cegły, posiadający wewnętrzny dziedziniec obudowany drewnianymi galeriami.
W 1584 r. właścicielem dworu został Gregorius von Kahlen. W 1623 r., podczas wojny trzydziestoletniej, dwór spłonął. Został odbudowany dopiero w 1656 r. przez kolejnego właściciela Ernsta von Nimptsch. Jednak syn Ernsta, w 1679 r., sprzedał całą wieś wraz z dworem miastu Jelenia Góra. Miasto zarządzało majątkiem do końca II wojny światowej.
Kiedy w 1718 r. dwór częściowo spłonął, odbudowano go dodając wieży barokowy hełm, a do skrzydła wschodniego dostawiając jeszcze jedno, równoległe skrzydło. W 1801 r. miał miejsce kolejny pożar. Pożodze uległy wówczas zabudowania gospodarcze i ponownie część dworu. I znowu podjęto dzieło odbudowy. Ogień nie był łaskawy dla założenia, bo w 1885 r. po raz trzeci je uszkodził. Po tym katakliźmie rozebrano dodatkowe, zewnętrzne skrzydło wschodnie. Do końca XIX w. dobra dzierżawili jeszcze panowie Weidner i następnie Marx, a od 1905 r., właściciel pałacu Paulinum, Oscar Caro. W 1921 r. dzierżawcami została rodzina Rahm, która przebywała tu do października 1945 r.
Po II wojnie światowej majątkiem wzorowo zarządzał polski dzierżawca, ale już w 1948 r. budynki przejął PGR. Opuścił on jego mury w połowie lat 60 – tych i odtąd obiekt popadał w ruinę. W 1983 r. podjęto pierwsze wysiłki zmierzające do uratowania zabytku. Prace renowacyjne ujawniły wówczas fragmenty renesansowych malowideł ściennych.
Po 1990 r. fundacja „Ośrodek Kultury Ekologicznej” rozpoczęła, trwające do dziś, prace restauracyjne. W tym czasie odsłonięto również duże fragmenty dawnej fosy.
W 1584 r. właścicielem dworu został Gregorius von Kahlen. W 1623 r., podczas wojny trzydziestoletniej, dwór spłonął. Został odbudowany dopiero w 1656 r. przez kolejnego właściciela Ernsta von Nimptsch. Jednak syn Ernsta, w 1679 r., sprzedał całą wieś wraz z dworem miastu Jelenia Góra. Miasto zarządzało majątkiem do końca II wojny światowej.
Kiedy w 1718 r. dwór częściowo spłonął, odbudowano go dodając wieży barokowy hełm, a do skrzydła wschodniego dostawiając jeszcze jedno, równoległe skrzydło. W 1801 r. miał miejsce kolejny pożar. Pożodze uległy wówczas zabudowania gospodarcze i ponownie część dworu. I znowu podjęto dzieło odbudowy. Ogień nie był łaskawy dla założenia, bo w 1885 r. po raz trzeci je uszkodził. Po tym katakliźmie rozebrano dodatkowe, zewnętrzne skrzydło wschodnie. Do końca XIX w. dobra dzierżawili jeszcze panowie Weidner i następnie Marx, a od 1905 r., właściciel pałacu Paulinum, Oscar Caro. W 1921 r. dzierżawcami została rodzina Rahm, która przebywała tu do października 1945 r.
Po II wojnie światowej majątkiem wzorowo zarządzał polski dzierżawca, ale już w 1948 r. budynki przejął PGR. Opuścił on jego mury w połowie lat 60 – tych i odtąd obiekt popadał w ruinę. W 1983 r. podjęto pierwsze wysiłki zmierzające do uratowania zabytku. Prace renowacyjne ujawniły wówczas fragmenty renesansowych malowideł ściennych.
Po 1990 r. fundacja „Ośrodek Kultury Ekologicznej” rozpoczęła, trwające do dziś, prace restauracyjne. W tym czasie odsłonięto również duże fragmenty dawnej fosy.
ul. Strumykowa
więcej zdjęć (131)
Dawniej: Schwarzbacherweg
Od 17 października 2017 roku część ulicy Strumykowej od ulicy Sudeckiej do skrzyżowania w okolicy mostu nad potokiem Pijawnik nosi nazwę księdza Jerzego Gniatczyka.