starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. podkarpackie › powiat przemyski › Ujkowice › Fort IX "Brunner" |
Lata 1914-1915 , Twierdza Przemyśl – potężny zespół obiektów obronnych, jedna z 200 wielkich fortyfikacji stałych istniejących w Europie w 1914 roku oraz trzecia co do wielkości twierdza (po Antwerpii i Verdun). Wyróżnia się jednak wśród nich aż trzema oblężeniami (rzeczy niespotykanej w dotychczasowej historii wojen) oraz najdłuższym okresem oblężenia w oderwaniu od stałego rodzimego frontu (172 dni). Więcej wytrzymała jedynie francuska Verdun, która jednak nigdy nie walczyła w całkowitym okrążeniu.
Skomentuj zdjęcie
Hellrid
 To jest dość charakterystyczny punkt - te kije podtrzymujące strop - fort IX Brunner, po koszarach dziś nie ma śladu. 2015-06-04 18:38:43 (10 lat temu)
|
|
Na stronie od 2010 luty
16 lat 2 miesiące 12 dni |
Dodane: 25 stycznia 2015, godz. 12:53:13
Rozmiar: 1836px x 1360px
16 pobrań 2121 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk
Obiekty widoczne na zdjęciu
Fort IX "Brunner"
więcej zdjęć (28)
Zbudowano: 1894
Fort GW IX "Brunner" - dwuwałowy ześrodkowany pancerny fort główny Twierdzy Przemyśl, o konstrukcji betonowo-ziemnej, znajdujący się obok miejscowości Ujkowice.
Zbudowany w latach 1892-1894 według projektu płk inż. Maurycego von Brunnera. W latach 1892-1900 nadal modernizowany na fort ześrodkowany opancerzony główny. Został wysadzony w powietrze w 1915, po II oblężeniu Twierdzy Przemyśl. Został rozebrany w latach 1920-1930.
Źródło:
Fort IX Twierdzy Przemyśl ("Brunner") - fort typu uniwersalnego powstał na bazie dzieła z lat 1854-55 (szańca ziemnego założonego na planie siedmiobocznym).
Nadano jemu kształt barkanu. Posiadał dwa wały: dolny z przeznaczeniem dla piechoty i górny artyleryjski ulokowany na stropie koszar. Fosy broniły dwa kojce dysponujące własnymi kopułami obserwacyjnymi(pojedynczy i podwójny) uzbrojone łącznie w 4 armaty (San Rideau posiadał ich 6). Dodatkową obronę fosy zapewniała galeria przeciwstokowa. Przeciwstok i tradytory posiadały łączność z koszarami poprzez poternę poprowadzoną na osi fortu. Szyi fortu broniła kaponiera szyjowa. Fort posiadał dwukondygnacyjne koszary zawierające pomieszczenia załogi (szeregowców, oficerówi komendanta fortu), izby opatrunkowe, wartownię z aresztem, laboratoria artyleryjskie, magazyny amunicyjne i inne. Fasadę zdobiły bonowania. Okna zamykane były na żelazne okiennice z otworami strzelniczymi. Koszary odlano z betonu oprócz ściany szyjowej wykonanej z cegły. Artyleria fortu oprócz dział M94 (kal. 8cm) osadzonych w kojcach składała się z takichże 4 dział w tradytorach na górnej kondygnacji koszar, a nadto 3 haubic i 4 moździerzy osadzonych w kopułach pancernych horyzontalnych oraz wertykalno-horyzontalnych na stropie koszar. Fort posiadał połączenie telefoniczne z sąsiednimi obiektami w tym Fortem VIII.We wnętrzu fortu na osi poterny umieszczono schron centralny dla załogi. Na wale piechoty znajdował się schron pogotowia. Na wał piechoty prowadziły oprócz schrony centralnego dwie wybieżnie na przeciwległych stronach obiektu.
Źródło:
O forcie jeszcze na i szkic na
Zbudowany w latach 1892-1894 według projektu płk inż. Maurycego von Brunnera. W latach 1892-1900 nadal modernizowany na fort ześrodkowany opancerzony główny. Został wysadzony w powietrze w 1915, po II oblężeniu Twierdzy Przemyśl. Został rozebrany w latach 1920-1930.
Źródło:
Fort IX Twierdzy Przemyśl ("Brunner") - fort typu uniwersalnego powstał na bazie dzieła z lat 1854-55 (szańca ziemnego założonego na planie siedmiobocznym).
Nadano jemu kształt barkanu. Posiadał dwa wały: dolny z przeznaczeniem dla piechoty i górny artyleryjski ulokowany na stropie koszar. Fosy broniły dwa kojce dysponujące własnymi kopułami obserwacyjnymi(pojedynczy i podwójny) uzbrojone łącznie w 4 armaty (San Rideau posiadał ich 6). Dodatkową obronę fosy zapewniała galeria przeciwstokowa. Przeciwstok i tradytory posiadały łączność z koszarami poprzez poternę poprowadzoną na osi fortu. Szyi fortu broniła kaponiera szyjowa. Fort posiadał dwukondygnacyjne koszary zawierające pomieszczenia załogi (szeregowców, oficerówi komendanta fortu), izby opatrunkowe, wartownię z aresztem, laboratoria artyleryjskie, magazyny amunicyjne i inne. Fasadę zdobiły bonowania. Okna zamykane były na żelazne okiennice z otworami strzelniczymi. Koszary odlano z betonu oprócz ściany szyjowej wykonanej z cegły. Artyleria fortu oprócz dział M94 (kal. 8cm) osadzonych w kojcach składała się z takichże 4 dział w tradytorach na górnej kondygnacji koszar, a nadto 3 haubic i 4 moździerzy osadzonych w kopułach pancernych horyzontalnych oraz wertykalno-horyzontalnych na stropie koszar. Fort posiadał połączenie telefoniczne z sąsiednimi obiektami w tym Fortem VIII.We wnętrzu fortu na osi poterny umieszczono schron centralny dla załogi. Na wale piechoty znajdował się schron pogotowia. Na wał piechoty prowadziły oprócz schrony centralnego dwie wybieżnie na przeciwległych stronach obiektu.
Źródło:
O forcie jeszcze na i szkic na