W 1842 r. społeczność mozaistyczna zakupiła kawałek ziemi z myślą o zlokalizowaniu nań cmentarza. Pierwszy pochówek nastąpił w 1845 r.; wcześniej ścinawscy Żydzi chowali swych krewnych na kirkutach w Głogowie, Brzegu Dolnym i Prusicach. Nekropolia ma powierzchnię 0,19 hektara. Jej północną granicę stanowi budynek sąsiedniej działki, z pozostałych stron ogrodzona jest zaś metalowym płotem; niegdyś od strony ulicy znajdowała się brama i furtka - dziś już nie istnieją. Ostatnie pochówki datowane są na lata trzydzieste XX w.

Nagrobki ustawione są w siedmiu regularnych rzędach - po mniej więcej dziewięć grobów w każdym z nich. Są to przeważnie pojedyncze stele z piaskowca o półkolistych lub trójkątnych naczółkach; kilka nagrobków ma kształt ostrosłupa. Inskrypcje zapisane są w języku hebrajskim lub niemieckim i hebrajskim. W przypadku gdy na froncie nagrobka umieszczony jest tekst tylko w języku hebrajskim, na jego tyle widnieje krótsza forma inskrypcji w języku niemieckim. Na macewach prawie nie występują elementy symboliczne; można znaleźć kilka złamanych świec i nieco więcej gałązek palmowych. Cmentarz zachował się w ogólnym stanie bardzo dobrym. Brakuje co prawda kilku tablic inskrypcyjnych, a część piaskowych macew jest nadgryziona przez ząb czasu, ale nekropolii tej nie zniszczyła ludzka ręka, co jest olbrzymim jej plusem. O porządek na cmentarzu dbają władze miasta, pilnując by zieleń nie pochłonęła go.

Miejsce to jest naprawdę warte odwiedzenia. Kirkut ścinawskich Żydów ujmuje prostotą, porządkiem, a czasem wręcz surowym stylem. Wszystko to w połączeniu z dobrym stanem nekropolii czyni ją niezwykle spokojnym i pełnym zadumy miejscem.

Cmentarz żydowski mieści się przy ul. Witosa - drodze wylotowej ze Ścinawy do wsi Krzyżowa, po lewej jej stronie (sąsiednia posesja ma na bramie adres ul. Witosa 11). Kilkadziesiąt metrów za cmentarzem biegną tory kolejowe.

Opis pochodzi ze strony: