Kompleks kinowo-rozrywkowy. Oprócz kina Neptun (d. Leningrad) które od maja 2008 roku zawiesiło otwartą działalność i udostępnia salę wyłącznie na zamówione/specjalne pokazy, istnieje też sala kina "Kameralne" (na 3 kondygnacji) i kino "Helikon" (d.DKF) oraz lokal "Casablanca" na 2 kondygnacji.
W dniu 31 maja 2015 roku o godz. 17.00 po raz ostatni rozpoczęło się wyświetlanie filmu ściśle związanego z Gdańskiem, "Do widzenia, do jutra" i na tym działalność kina zakończyła się zupełnie a niebawem do obiektu wkroczyli ludzie z Grupy Capital Park z celem umiejscowienia tamże obiektu hotelowego o nazwie Hampton.

W początkach XV w. właścicielem posesji był Caspar Schwarz. Kolejny właściciel znany dopiero dla 1. połowy XVII w. był nim Christoph Puryn. Kamienica została przebudowana w początkach XIX w. na podstawie projektu G. Brettschneidera, w 1836 r. mistrz budowlany H. W. König junior nadbudował piętro kamienicy z nowym szczytem. W latach 1874–1875 nowy właściciel posesji Hermann Eduard Axt będący też w posiadaniu parceli nr 58 po wyburzeniu obu domów zlecił wzniesienie nowej kamienicy według projektu E.R. Krügera. W latach 20. XX w. mieścił się tu poznański Bank Przemysłowców. Willi Kuschel, właściciel kilku gdańskich kin po nabyciu posesji w 1937 r. wybudował kino „Tobis-Palast” według projektu Karla Buchmanna, które uruchomiono w końcu roku 1939.

Ulica Długa – reprezentacyjna ulica Gdańska, biegnąca przez środek Głównego Miasta. Jej przedłużeniem jest Długi Targ, z którym stanowi tzw. Drogę Królewską. W XIII wieku pełniła funkcję traktu kupieckiego, z przedłużeniem w postaci owalnego placu targowego. Był to wtedy prawdopodobnie główny ciąg drożny Gdańska.Po zawładnięciu Gdańskiem przez Krzyżaków, trakt ten stał się najważniejszy na całym Głównym Mieście. Od 1331 roku bywa określana w dokumentach miejskich jako Longa Platea. W średniowieczu cały odcinek od ówczesnej Bramy Długoulicznej (dziś Brama Złota) aż do Bramy Kogi (dzisiejsza Brama Zielona) był uznawany jako jedna ulica.Od zawsze Długa i Długi Targ były częścią miasta zamieszkiwaną przez najzamożniejszych. Kamienice należały do najzacniejszych patrycjuszy, kupców i ludzi piastujących wysokie urzędy. Z powodu uroczystych parad, przeprowadzanych nią w latach 1457-1552, wzięła się jej nazwa Droga Królewska. Tu właśnie wynajmowano królom polskim obszerne kwatery, a z okazji świąt rodziny królewskiej wyprawiano huczne fajerwerki.
Wygląd ulicy zmieniał się przez wieki. W XIX w. zaczęły z niej znikać przedproża (ostatnie usunięto w roku 1872), a pod koniec wieku odebrano ich dawną urodę. Sama ulica i Targ zostały wybrukowane w 1882 roku kostkami importowanymi ze Skandynawii (wcześniej była pokryta kamieniami polnymi). W okresie późniejszym przez ulicę poprowadzono linię tramwajową. Do końca II wojny światowej ulica nosiła nazwę Langgasse. Za wiki