Uzdrowiskowe walory Sopotu skłaniały do budowania nowych placówek opieki zdrowotnej. Dzięki zapisowi spadkowemu gdańszczanki Abbeg na terenie Karlikowa postawiono w 1886 sanatorium (Kinderheilstatte), w którym miały leczyć się schorowane dzieci. W dwóch obszernych salach, dobrze oświetlonych dużymi oknami, ozdobionych wymalowanymi na ścianach postaciami z baśni i legend, ustawiono łącznie 48 łóżek. Małymi pacjentami zajmowały się w ramach wolontariatu protestanckie diakonisy. W 1929 r. niefunkcjonalny budynek rozebrano, stawiając w jego miejsce nowoczesny obiekt wg projektu sopockiego architekta Adolfa Bielefeldta.
W czasie wojny kompleks, podobnie jak wiele innych budynków w mieście, przejęty został na cele wojskowe. Po 1945 obiekt został zaadaptowany na Wojskowy Dom Wypoczynkowy z możliwością rozwinięcia szpitala pomocniczego na wypadek wojny.

Za: