Ten dom zamieszkiwała rodzina rzeźbiarza Becherta, której przypisuje się znaczną część XVIII-wiecznego wyposażenia jeleniogórskiego kościoła parafialnego pw. św. św. Erazma i Pankracego, tj. dwa ołtarze boczne – św. Barbary (1713) i św. Ignacego Loyoli (1713), a także tabernakulum ołtarza głównego, balustradę przed nim oraz figurę Marii Immaculaty przed świątynią (1712). Rodzina Bechertów miała duże znaczenie dla sztuki w Kotlinie Jeleniogórskiej, w tym w samej Jeleniej Górze nie tylko dla tytułowego kościoła, ale także dla kościołów Świętego Ducha i Łaski. Szkoda, że ten fakt nie jest wykorzystany, jako ciekawostka dla odwiedzających Jelenią Górę. Przed numeracją ulic, budynek posiadał numer - 474.