W początkach XIX wieku w miejscu dzisiejszego Hotelu „Europa” mieściła się dobrze prosperująca i znana karczma, przynosząca właścicielom spore dochody. Gdy wyburzono mury i miasto zaczęło się rozbudowywać, przestała już być lokalem na przedmieściu, a stała się prawdziwie miejską gospodą. Wzrosła także jej ranga. W 1820 r. przekształcono ją w hotel, który nazwano „Drei Berge” („Trzy Góry”), nawiązując do trzech najważniejszych wzgórz otaczających miasto (dziś wzgórza: Krzywoustego, Kościuszki i Partyzantów). Tuż przed II wojną światową hotel miał 180 pokoi, w których umieszczono ponad 200 łóżek. Jednak jego wizytówką nie była wówczas baza noclegowa, lecz gastronomiczna. Jednorazowo mogło się tu posilać aż 2.500 osób w kilku rozmaitych lokalach. Najbardziej oryginalna była restauracja i kawiarnia letnia, zajmująca niemal cały dach kompleksu hotelowego. Na kilku jej poziomach rozstawiano stoliki, przy których mogło zasiąść kilkaset osób. Z wszystkich tych miejsc można było podziwiać występy odbywające się w umieszczonej na dachu jednego z przyległych budynków muszli koncertowej. A gdy w muszli zasiadała orkiestra taneczna, wirującymi parami zapełniały się tutejsze „parkiety”. Siedząc przy stolikach osłoniętych wielkimi parasolami przeciwsłonecznymi można było podziwiać nie tylko miasto, ale przede wszystkim panoramę Karkonoszy – z jednej strony i Gór Kaczawskich – z drugiej strony. Szczególnie chętnie przychodzono do tego „podniebnego” lokalu wieczorem, kiedy rozświetlały go odpowiednio rozmieszczone reflektory.

Info.

/p>

Ul. 1 Maja (Bahnhof Strasse)

Za bramą miejską, wzdłuż głównej drogi wlotowej do miasta, ukształtowało się przedmieście wojanowskie. Przechodziło ono w wiejską drogę prowadzącą do oddalonej o milę wsi Schildau (Wojanów). Już w późnym średniowieczu stanęły tu dwie świątynie — powiązany z linią murów obronnych kościółek-basteja p.w. Św. Anny (założony przypuszczalnie w początku XVI w.) oraz kaplica N.P. Marii z XV wieku. Jeszcze w poł. XVI w. tuż za bramą miejską znajdował się cmentarz, powstały w miejscu dawnego ogrodu. Został on zamknięty podczas wojny trzydziestoletniej. W XIX w. teren ten kupiło miasto i plac został zabudowany.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002