W 1942 roku Niemcy wybudowali na Placu Solnym cztery szubienice, które miały tworzyć atmosferę strachu w mieście, ćwicząc obsługę owych szubienic mordowali przypadkowych Żydów. W czerwcu 1942 roku Niemcy spędzili pod szubienice mieszkańców miasta aby patrzyli jak postępuje się z "bandytami" i stracono wtedy czterech Polaków. Szubienice te po kilku dniach zostały zdemontowane i przeniesione na teren getta, ustawiono je przed siedzibą Judenratu (było to mniej więcej w miejscu pomiędzy dzisiejszym Urzędem Skarbowym a blokiem Legionów 9 ) gdzie na oczach mieszkańców getta dokonywano egzekucji ludności żydowskiej. Po wojnie na Placu Solnym utworzono symboliczny grób z krzyżem i tablicą poświęcony czterem straconym na placu Polakom, który w późniejszych latach został przeniesiony za pawilony handlowo-usługowe przylegające do placu na ulicę Lotników.