Świątynia jest skromną budowlą, wzniesioną z ceramicznej cegły, założoną na osi wschód-zachód. Kościół został wybudowany około 1920 roku, zapewne w miejscu wcześniejszej budowli sakralnej. Założony na planie prostokątnym, jest jednonawowy, z nadbudowaną po stronie wschodniej dzwonnicą. Jest to kościół ceglany o tynkowanej elewacji frontowej. Elewacje boczne są trzyosiowe, a wschodnia - dwuosiowa. Na historyczne wyposażenie i wystrój świątyni składa się barokowy ołtarz z pierwszej ćwierci XVIII wieku, empora, pełniąca funkcję loży patronackiej, oraz witraże okienne. Tematyka witraży jest zróżnicowana. Obok przedstawień heraldycznych i alegorycznych, w oknie wschodnim znajduje się przedstawienie upamiętniające poległego w I wojnie światowej syna właścicieli majątku ziemskiego, z pochylającym się nad nim aniołem śmierci. Natomiast na dzwonnicy umieszczony jest dzwon wykonany przez Mertena Jacoba w 1511 roku. Kościół został poświęcony w obrządku rzymsko-katolickim 6 stycznia1956 roku.