Na początku XVIII wieku znajdowały się tu zabudowania folwarku jurydyki szpitalnej (ratusza kapituły warszawskiej) a w 1743 tereny te należały do augustynów.
Monumentalna, dwupiętrowa, jedenastoosiową kamienica posiadająca w ryzalicie środkowym kolumny doryckie w wielkim porządku przechodzące przez górne piętra powstała dla Karola Bürgera, kasjera generalnego Dyrekcji Poczt (mylnie uważana za dzieło Corazziego dla biskupa Hołowczyca, którego siedziba stanęła na posesji nr 31).
Odbudowa: w czasie Powstania Warszawskiego kamienica uległa sporemu zniszczeniu. Starannie odbudowana w 1949.