|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 14 głosy | średnia głosów: 6
5 marca 2015 , Iluminacja pomnika Henryk Sienkiewicza. Widok od strony Alei Ujazdowskich.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 6 marca 2015, godz. 18:48:29 Autor zdjęcia: Jarosław Budyta Rozmiar: 1680px x 1113px Aparat: PENTAX K-5 5sƒ / 9ISO 40026mm
2 pobrania 932 odsłony 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Jarosław Budyta Obiekty widoczne na zdjęciu
Pomnik Henryka Sienkiewicza więcej zdjęć (15) Architekt: Gustaw Zemła Wykonawca: Tadeusz Zwoliński Inwestor: Zbigniew Karol Porczyński Zbudowano: 2000 Pomnik Henryka Sienkiewicza w Parku Łazienkowskim w Warszawie został odsłonięty 5 maja 2000. Fundatorami byli Zbigniew Karol Porczyński z żoną Janiną. Zgodnie z życzeniem fundatora, realizacji pomnika dokonał rzeźbiarz prof. Kazimierz Gustaw Zemła. Odsłonięcia pomnika dokonali wnuczka pisarza Maria Sienkiewicz oraz praprawnuk Jan Sienkiewicz. Postać pisarza została odlana z brązu w zakładzie Tadeusza Zwolińskiego w Iłży, cokół wykonany jest z dolnośląskiego sjenitu. Wkrótce po śmierci Henryka Sienkiewicza w roku 1916 zamierzano uczcić jego pamięć pomnikiem w Warszawie. Dopiero w roku 1937 powstał komitet budowy, który zamierzał wznieść monument na placu Małachowskiego. Do realizacji nie doszło wskutek wybuchu II wojny światowej. W roku 1997 dr Zbigniew Karol Porczyński z żoną Janiną powrócili do zamiaru budowy pomnika, przeznaczając na ten cel sumę stu tysięcy dolarów. 6 lutego 1997 powołano komitet budowy pomnika w składzie: Marian M. Drozdowski – prezes Tadeusz Kulczycki – wiceprezes Maria Bokszczanin – wiceprezes zarządu Hanna Szwankowska – sekretarz Bogdan Kurant – dyrektor Muzeum Jana Pawła II Kamień węgielny został położony 11 czerwca 1998. Rzeźba przedstawia pisarza w pozycji siedzącej, upuszczającego trzy kartki rękopisu (jedną skradziono w lecie 2010). Po prawej stronie cokołu znajduje sie owalna tarcza z herbami Polski i Litwy otaczającymi postać Matki Boskiej. Z tyłu pomnika znajduje się tablica z nazwiskiem fundatorów. Pomnik znajduje się na skraju parku w pobliżu Alej Ujazdowskich. Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0] Łazienki Królewskie więcej zdjęć (115) Atrakcja turystyczna Zbudowano: XVII, XIX Zabytek: - Zespół pałacowo-parkowy w Warszawie z licznymi zabytkami klasycystycznymi, założony w XVIII wieku z inicjatywy króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Całe założenie było zrealizowane przez architektów królewskich: Dominika Merliniego, Jana Chrystiana Kamsetzera i Jana Chrystiana Szucha. ul. Aleje Ujazdowskie więcej zdjęć (4527) Dawniej: Lindenallee, Siegesstrasse, Aleja Stalina, Aleja Belwederska W latach 1724-1731 z polecenia króla Augusta II, wytyczona została tzw. Droga Kalwaryjska prowadząca od dzisiejszego Placu Trzech Krzyży do Grobu Chrystusa niedaleko Zamku Ujazdowskiego, stając się zaczątkiem dzisiejszych Alej. Było to założenie ostentacyjnie dewocyjne, wzdłuż drogi krzyżowej wzniesiono 28 kaplic. Religijna wymowa tego szlaku uległa stopniowemu zatarciu, tak, że w 1766 był już częścią Traktu Królewskiego jako Aleja Belwederska, prowadząca do Belwederu. W roku 1827 powstała Dolina Szwajcarska, szybko stając się popularnym miejscem spotkań i imprez masowych. W 1857 przy ulicy zapalono pierwsze latarnie gazowe, a w 1879 rozpoczęto kanalizowanie. Druga połowa XIX wieku to początek zabudowy willowej i pałacowej w Alejach - powstały liczne siedziby arystokracji i przemysłowców. Po I wojnie światowej znalazły tu siedziby ambasady i poselstwa. W czasie II wojny światowej w ramach planu Pabsta umiejscowiono tu dzielnicę niemiecką, a Aleje przemianowane zostały na aleję Lipową (Lindenallee), a później na aleję Zwycięstwa (Siegenallee). W 1944 zabudowa ulicy uległa zniszczeniom w czasie powstania warszawskiego i odbudowa trwała aż do 1955. W okresie stalinowskim przemianowana na Aleję Stalina i starą nazwę przywrócono dopiero po śmierci Józefa Stalina. Odbudowa Alej jednak nie była dokładna - powstało osiedle Latawiec i wiele budynków w rejonie ulicy Koszykowej i Placu na Rozdrożu przestało istnieć. Także przebicie Trasy Łazienkowskiej zmieniło wygląd ulicy - miejsce po dawnym dworze książąt mazowieckich na Jazdowie znalazło się w osi jezdni i przestało istnieć. Wikipedia |