Stacja metra Stadion Narodowy położona jest w dzielnicy Praga-Północ, pod ul. Sokolą między wejściem na przystanek kolejowy Warszawa Stadion i ul. Zamoyskiego oraz między nasypem kolejowym i zbiornikiem wodnym Portu Praskiego. Głębokość peronu poniżej poziomu gruntu wynosi 13 m.

Stacja jest pierwszym przystankiem po prawej stronie Wisły. Do poprzedniej stacji Centrum Nauki Kopernik prowadzi tunel południowy o długości 878,5 m i północny o długości 865 m, natomiast ze stacją następną Dworzec Wileński połączenie stanowi tunel południowy o długości 819 m i północny o długości 811 m. Odległość od środka stacji Stadion Narodowy do środka stacji Centrum Nauki Kopernik wynosi 1163 m, a do środka stacji Dworzec Wileński 957 m.

Na stację prowadzi łącznie 7 wejść i 5 wind. Po północnej stronie ul. Sokolej umieszczono 4 wejścia i 2 windy, natomiast pozostałe 3 wejścia i 3 windy zlokalizowane są po południowej stronie tej ulicy. Jedno z południowych wyjść umiejscowiono zarz przy nasypie kolejowym. Nie zostało zrealizowane bezpośrednie przejście podziemne między antresolą stacji metra a tunelem przystanku kolejowego oraz przejście na drugą stronę nasypu kolejowego, gdyż ich budowa wiązałaby się z utrudnieniami w ruchu pociągów.

Przy stacji powstała pętla autobusowa Metro Stadion Narodowy. W pobliżu stacji znajduje się również przystanek kolejowy Warszawa Stadion obsługiwany przez pociągi Kolei Mazowieckich linii R1, R2, R3, R7 i R8 oraz Szybkiej Kolei Miejskiej linii S1 i S2.

Stacja ma długość 145 m i szerokość 44,5 m. Kubatura i powierzchnia obiektu wynoszą odpowiednio 105 093 m3 i 18 341 m2. Jest to największa stacja centralnego odcinka II linii metra.

Obiekt składa się z dwóch kondygnacji podziemnych. Na poziomie -1 znajdują się antresole z halami odpraw, lokalami handlowymi i pomieszczeniami technologicznymi, natomiast na poziomie -2 zlokalizowane są perony pasażerskie[3].

Antresole na kondygnacji -1 są otwarte na perony pasażerskie i umożliwiają orientację w obiekcie. Jej północną i południową część łączą trzy kładki, z których środkowa pełni również funkcję hali odpraw. Z poziomu antresol na każdy peron pasażerski prowadzą po trzy pary schodów stałych i ruchomych oraz dwie windy zlokalizowane na obydwu końcach platformy[3]. W jednym z lokali na antresoli znajdować się będzie Punkt Obsługi Pasażera ZTM.

Na kondygnacji -2 znajduje się hala peronowa z dwoma peronami pasażerskimi o długości 120 m i szerokości 11 m każdy. Peron nr 1 obsługuje linię M2, natomiast peron nr 2 w przyszłości będzie peronem linii M3. Do czasu jej uruchomienia peron będzie wykorzystywany do celów technicznych związanych z obsługą linii M2. Ponadto tor skrajny przy tym peronie posiada kanał rewizyjny z oświetleniem umożliwiający wykonywanie drobnych przeglądów. Tor ten został odgrodzony od reszty stacji tymczasowym ekranem dźwiękoszczelnym.

Kolorem przewodnim stacji jest zielony. Utrzymane są w nim szklane wejścia na obiekt, podwieszane sufity i zamontowane na ścianach zatorowych panele z grafikami Wojciecha Fangora.

Wzdłuż stacji biegnie rząd słupów stożkowych pełniących rolę świetlików, których głowice są widoczne na powierzchni terenu. W co trzecim pierścieniu zamiast świetlika znajdują się donice z posadzonymi drzewami. Sąsiadujące z nimi świetliki podświetlają rośliny światłem sztucznym docierającym na powierzchnię z wnętrza stacji. W ciągu tym znajdują się również cztery czasze. Konstrukcja wykonana ze stali pokrytej ogniotrwałą farbą została obudowana żaluzjami z mieszanki żywicy akrylowej i minerałów. Prócz funkcji technicznej, jaką jest zakrycie wentylatorów stacyjnych, „grzybki” pełnią także funkcję dekoracyjną. Kopuły są podświetlane i w nocy pełnią rolę lampionów.

Pomiędzy wejściem do metra przy nasypie kolejowym a wlotem tunelu pieszego na przystanku kolejowym wybudowano zadaszenie. Na stalowym stelażu zamontowano zielono-przezroczystą mozaikę, która nawiązuje do koloru przewodniego stacji metra oraz do wystroju przystanku, gdzie mozaika jest czerwona.

Ruch przesiadkowy pomiędzy liniami M2 i M3 będzie odbywał się na środkowej kładce łączącej antresole oraz w zachodniej i wschodniej hali odpraw, gdzie nie będzie potrzeby przekraczania bramek biletowych.




Po południowo-zachodniej stronie stacji znajdują się tory odstawcze. Korpus obiektu ma długość maksymalną 263 m i szerokość maksymalną 43,6 m, jego kubatura wynosi 119 359 m3, natomiast powierzchnia 9 349 m2. Na poziomie -1 obiektu znajdują się pomieszczenia technologiczne, a na poziomie -2 właściwe tory odstawcze.

Docelowo będzie to fragment tunelu III linii, jednak do czasu jej uruchomienia będą obsługiwały linię II. Pomiędzy torami znajduje się peron technologiczny o szerokości 1,5 m, natomiast po bokach tymczasowe perony boczne[67]. Peron technologiczny wyposażony w kanał pozwala na wykonywanie przeglądów kontrolnych pociągów i usuwanie drobnych usterek. Ponadto tory pozwalają na zmianę czoła pociągu oraz postój dwóch składów sześciowagonowych poza szczytem bądź w przerwie nocnej.

Tory umożliwiają przedłużenie linii w kierunku Pragi-Południe i Gocławia.
Opis na podstawie