 | Polska › woj. mazowieckie › powiat żyrardowski › Radziejowice › ul. Sienkiewicza Henryka › Zespół pałacowo-parkowy › Pałac |
1973 , Pałac w Radziejowicach - zdjęcie pochodzi z tygodnika Stolica nr 43 (1351)
28.10.1973
|
Na stronie od 2012 wrzesień
13 lat 7 miesięcy 11 dni |
 |
pałace
|
Pałac murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie prostokąta, o regularnej bryle, podpiwniczony, piętrowy, z mieszkalnym poddaszem przekrytym dachem mansardowym z symetrycznie rozmieszczonymi facjatkami o połaciach krytych blachą. Elewacja frontowa 11 osiowa z 3 osiowym pozornym ryzalitem środkowym wieńczonym trójkątnym szczytem, w którym umieszczono dekorację sztukatorską w formie herbu Krasińskich Ślepowron. Ryzalit poprzedzony czterokolumnowym portykiem toskańskim, dźwigającym taras na wysokości piętra. Po bokach znajdują się 2 osiowe ryzality skrajne nieznacznie wysunięte poza lico elewacji. Elewacja ogrodowa została wyposażona w dwa balkoniki wsparte na żeliwnych kolumienkach. Wystrój elewacji skomponowany za pomocą powiązanych ze sobą obramień okiennych parteru i piętra. Gzyms kordonowy wsparty został na konsolach, między kondygnacjami umieszczono również ślepe balustradki tralkowe. Układ pomieszczeń w obu kondygnacjach dwutraktowy, w częściach bocznych przekształcony. Na parterze na osi sień z klatką schodową, od podestu dwubiegową. Na piętrze w trakcie ogrodowym ciąg połączonych ze sobą amfiladą pomieszczeń reprezentacyjnych. Pomieszczenia dekorowane sztukaterią i polichromią motywami groteskowymi, zoomorficznymi i roślinnymi . Zachowały się bogato dekorowane drzwi oraz piaskowe i marmurowe kominki osadzone w półokrągłych niszach obramionych rozbudowanymi profilami. Całość skomponowana w duchu baroku i klasycyzmu.
Obecny kształt pałacu jest dziełem Jakuba Kubickiego, który na przełomie XVIII/XIX w. przebudował starą barokową rezydencję nadając jej klasycystyczny charakter. Pałac mieści sale muzealne, galerię wystaw czasowych oraz apartamenty gościnne. Obiekt ujęty w rejestrze zabytków.
źródło :
Niewielka miejscowość położona na lekko sfalowanym terenie wypiętrzenia Mszczonowskiego zawsze urzekała malowniczością swego położenia. Walory krajobrazowe, a także obronne spowodowały, że w XV wieku zbudowano tu reprezentacyjną siedzibę właścicieli dóbr Radziejowskich. Wielokrotnie rozbudowywany renesansowy dwór w poł. XVII w. przybrał formę regularnego barokowego założenia pałacowego powiązanego z rozległym ogrodem. Pałac gościł wiele znakomitych osobistości polskich i zagranicznych dworów. Bywali tu Zygmunt III Waza, Władysław IV, Jan III Sobieski. Prymas Michał Radziejowski dokonał przebudowy jednej z oficyn dawnego założenia na pałac, stanowiący obecnie korpus główny zespołu. Po śmierci prymasa dobra odziedziczyli Prażmowscy. Następnie Radziejowice przeszły w posiadanie rodziny Ossolińskich i od 1782 r. Krasińskich. Oboźny koronny Kazimierz Krasiński na przełomie XVIII i XIX w. przebudował pałac nadając mu klasycystyczną formę. Prace przy podnoszeniu rezydencji do stanu świetności kontynuował Józef Wawrzyniec Krasiński - szwoleżer, oficer wojsk Księstwa Warszawskiego. Z jego polecenia wnętrza pałacowe zostały pokryte dekoracją malarską, na poddaszu urządzono mały teatr, wzniesiono neogotycki, romantyczny zameczek oraz murowany kościół. Wokół pałacu i zameczku założony został park krajobrazowy. Radziejowice, tak dogodnie położone blisko Warszawy odwiedzali liczni goście. Bywali tu literaci, dziennikarze, m.in. Juliusz Kossak, Henryk Sienkiewicz, Lucjan Rydel, Jarosław Iwaszkiewicz i mieszkający w pobliskiej Kuklówce Józef Chełmoński. Po II wojnie światowej zdewastowany zespół pałacowy gruntownie odremontowano ze środków Ministerstwa Kultury i Sztuki. Od roku 1965 pałac zaczął pełnić funkcję domu pracy twórczej dla twórców kultury. Przyjeżdżają tu pisarze, publicyści, aktorzy, filmowcy, muzycy i plastycy. Przez trzydzieści lat stałym rezydentem pałacu był Jerzy Waldorff.
źródło :