starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 5.91
 | Polska › woj. dolnośląskie › Jelenia Góra › Cieplice › ul. Lubańska › Lubańska 30 |
3 marca 2015 , Budynek przy ul. Lubańskiej 30.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2011 czerwiec
14 lat 11 miesięcy 9 dni |
1 / 80sƒ / 8ISO 10014mm
2 pobrania 286 odsłon 5.91 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Marek W
Obiekty widoczne na zdjęciu
Lubańska 30
więcej zdjęć (2)
Dom wielorodzinny, zbudowany w latach trzydziestych XX w.; mur., tynk, drewno (szalowane facjaty), dwukondygnacyjny, nakryty dwuspadowym, ceramicznym dachem.
Stan zachowania: średni, częściowo zachowana stolarka okien.
Zalecenia konserwatorskie:
— należy zachować bryłę budynku, formę i ceramiczne pokrycie dachu, układ i wykrój okien i drzwi frontowych, stolarkę okien,
— zachować licowane cegłą: portal, wnękę okienną na osi elewacji,
W przypadku wymiany stolarki okiennej zalecane stosowanie podziałów szczeblinowych takich, jak w oryginalnych oknach.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002
Stan zachowania: średni, częściowo zachowana stolarka okien.
Zalecenia konserwatorskie:
— należy zachować bryłę budynku, formę i ceramiczne pokrycie dachu, układ i wykrój okien i drzwi frontowych, stolarkę okien,
— zachować licowane cegłą: portal, wnękę okienną na osi elewacji,
W przypadku wymiany stolarki okiennej zalecane stosowanie podziałów szczeblinowych takich, jak w oryginalnych oknach.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002
ul. Lubańska
więcej zdjęć (2654)
Dawniej: Reibnitzerstrasse, al. Wojska Polskiego
Osiedle mieszkalne (ul. Książęca, Lubańska, gen. J. Sowińskiego).
Położone za torami kolejowymi, w północnej części miejscowości. Założone w latach trzydziestych XX w. Autorem projektu mógł być Kurt Langer z Wrocławia, który w 1938 r. opracował również dla Cieplic projekt (niezrealizowany) osiedla, zbliżony w formie do omawianego zespołu zabudowy (fot. 57).
Czterorodzinne budynki dwukondygnacyjne usytuowano w dwu szeregach wzdłuż ulic Lubańskiej i Książęcej. Mniejsze, jednokondygnacyjne, dwurodzinne domy, zbudowano przy założonej na linii owalu ulicy J. Sowińskiego. Niewykluczone, iż położone w pobliżu dworca kolejowego i gazowni, osiedle przeznaczone było dla pracowników jednej z tych instytucji. Spośród zabudowy wielorodzinnej osiedla wyróżnia się willa w zespole osiedla (ul. Lubańska 14), która zapewne użytkowana była przez dyrektora przedsiębiorstwa.
Stan zachowania układu planistycznego osiedla i jego zabudowy jest dość dobry. Wszystkie budynki wymagają bieżących napraw, część z nich kwalifikuje się do kapitalnego remontu. W ramach bieżących prac remontowych użytkownicy wprowadzają zmiany rażąco kolidujące z pierwotną estetyką budynków. Wymieniana jest stolarka okienna bez nawiązania do pierwotnego, wielodzielnego układu szczeblin. Brak jednolitego projektu kolorystyki elewacji powoduje, że nie tylko poszczególne budynki różnią się od siebie barwą malowania, lecz także w obrębie jednego obiektu stosowane są różne kolory elewacji.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002
Położone za torami kolejowymi, w północnej części miejscowości. Założone w latach trzydziestych XX w. Autorem projektu mógł być Kurt Langer z Wrocławia, który w 1938 r. opracował również dla Cieplic projekt (niezrealizowany) osiedla, zbliżony w formie do omawianego zespołu zabudowy (fot. 57).
Czterorodzinne budynki dwukondygnacyjne usytuowano w dwu szeregach wzdłuż ulic Lubańskiej i Książęcej. Mniejsze, jednokondygnacyjne, dwurodzinne domy, zbudowano przy założonej na linii owalu ulicy J. Sowińskiego. Niewykluczone, iż położone w pobliżu dworca kolejowego i gazowni, osiedle przeznaczone było dla pracowników jednej z tych instytucji. Spośród zabudowy wielorodzinnej osiedla wyróżnia się willa w zespole osiedla (ul. Lubańska 14), która zapewne użytkowana była przez dyrektora przedsiębiorstwa.
Stan zachowania układu planistycznego osiedla i jego zabudowy jest dość dobry. Wszystkie budynki wymagają bieżących napraw, część z nich kwalifikuje się do kapitalnego remontu. W ramach bieżących prac remontowych użytkownicy wprowadzają zmiany rażąco kolidujące z pierwotną estetyką budynków. Wymieniana jest stolarka okienna bez nawiązania do pierwotnego, wielodzielnego układu szczeblin. Brak jednolitego projektu kolorystyki elewacji powoduje, że nie tylko poszczególne budynki różnią się od siebie barwą malowania, lecz także w obrębie jednego obiektu stosowane są różne kolory elewacji.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002