Pomnik powstał w 1874 r. wg projektu Alexisa Langera, znanego wrocławskiego architekta, autora m.in. kościołów w Smogorzowie, Wołczynie i Tułach, wrocławskiej kamienicy Pokoyhof przy ul. Krupniczej 13 i wspaniałego kościoła Michała Archanioła na Ołbinie, z rzeźbami Georga Bähra i Scholza. Miał on formę neogotyckiej 19-metrowej wieży, wykonanej z piaskowca, z mniejszymi iglicami stojącymi po bokach na osobnych polach, i wznoszącej się z cokołu (razem wys. 25m). Na przedniej stronie głównej iglicy umieszczono tablicę inskrypcyjną podtrzymywaną przez anioły oraz trzy figury żołnierzy symbolizujące trzy formacje wojskowe: piechotę, kirasjerów i artylerzystów. Całość spoczywała na krągłej platformie z neogotycką balustradą. Wejście na platformę flankowały dwa zdobyczne, francuskie działa. Pomnik powstał by upamiętnić wojny z Danią w 1864, Austrią 1866 i Francją 1870-1871. Po 1945 roku pomnik Zwycięstwa podzielił los wszystkich monumentów i został zwalony, a platformę po prostu zasypano ziemią.

J. Dobesz "Wrocławska architektura spod znaku swastyki na tle budownictwa III Rzeszy" 1999 r.