Cehlevici (1245), Czechlewitz, Cechlevici (1727, 1765, 1787, 1845). Po roku 1945 Ciechłowice.
Etymologia nazwy wsi.
Bliżej nieznana.
Historia wsi i dóbr.
Przed rokiem 1253 część Ciechłowic należała do biskupa, a część była własnością książęcą. W roku 1253 książę Konrad odstąpił biskupowi swoja część wsi wraz z gospodarstwem rybackim nad Odrą i z prawem budowy młyna. Przed rokiem 1372 wieś została przeniesiona na prawo niemieckie. W roku 1370 istniało już sołectwo. Przed rokiem 1453 wieś należąca do biskupiej demony w Przychowej zastawiona była ze względu na szkody wyrządzone biskupstwu w czasie wojen husyckich, Fritzowi Ratczborenerowi, a po roku 1453 braciom von Thadder z Wschowej. Wróciła do dóbr biskupich w roku 1466. Ciechlowice wraz z innymi 25 dobrami biskupa wrocławskiego zastawiono też biskupowi warmińskiemu. W l. 1765 – 1787 wieś z 14 gospodarstwami znajdowała się w powiecie ścinawsko – rudniańskim. Po 1818 r. w rejencji wrocławskiej, w powiecie ścinawskim. Jeszcze w XVIII w. do roku 1811 była własnością biskupią i należała do domeny w Przychowej. Około poł. XVIII w. czynna była w Ciechłowicach przeprawa promowa przez Odrę. Po roku 1811 miejscowość znalazła się w ramach dóbr państwowych z izbą skarbową w Ścinawie. W latach 1830 i 1845 we wsi znajdowało się wolne sołectwo i folwark należący dawniej do dóbr biskupich.
Układ przestrzenny wsi
W latach ok. 1774- 1824 była to niewielka wieś założona na lewym brzegu Odry i ograniczona od zachodu drogą z Chobieni do Przychowej. Wieś była pierwotnie zapewne owalnicą, uregulowaną w układzie ulicowym po przeniesieniu miejscowości na prawo niemieckie. Nawsie w centrum Ciechłowic zawierające koryto cieku wodnego uzyskało zarys wydłużonego prostokąta. Stanowiło oś założenia i we wschodniej swej części zawierało staw. Folwark na planie czworoboku ze ściętym narożem znajdował się nad Odrą we wschodniej części północnej partii siedliska. Już przed rokiem 1824 wykształcił się zasadniczy układ dróg. Siedlisko było zwarte i regularne, tak jak siedliska ulicówek po lokacji na prawie niemieckim. Zabudowa Ciechłowic znajdująca się na tym siedlisku wychodzącym poza drogę do Przychowej była stosunkowo skromna. W 1888- 1944 nie uległ zmianie zasadniczy układ wsi. Siedlisko zostało zredukowane od zachodu. Pozostał tez folwark. Osuszono staw na nawsiu. W 2 poł. XIX wieku zyskała na okazałości zabudowa wsi złożona z zagród frankońskich i zagród w czworobok.
Scharakteryzowany powyżej układ przestrzenny wsi zachował się także i dziś. Bez zmian pozostał zasięg siedliska. Zachowane są też: folwark, zabudowa wsi i nasadzenia na jej terenie. Przy wiejskiej drodze- szpaler z lip i dębów. Obecna zabudowa wsi pochodzi z końca XIX wieku i z pierwszych dziesięcioleci wieku XX. Tworzą ją duże zagrody, głównie z ceglanymi budynkami kształtujące po obu stronach Nawsia szeregi charakterystycznej zabudowy. Zabudowa ta formuje architektoniczny obraz wsi. Domy mieszkalne zwrócone ku nawsiu kalenicowo, w mniejszym stopniu szczytowo. Przerzedzona jest zabudowa południowej części nawsia. Przy domu zarządcy na terenie folwarku i przy ulicy wiejskiej zachowała się kapliczka z 2 połowy XIX w. z frontem ujętym parami pilastrów wspierającymi odcinkowy naczółek. Przy kapliczce formowane lipy, w tym jedna skalusowana z pięciu pni.
Obecny folwark, założony na miejscu starego, na wschodnim skraju północnej partii siedliska ma prostokątny dziedziniec obudowany z trzech stron i otwarty ku Odrze. W pierzei zachodniej znajduje się dom zarządcy wzniesiony w roku 1836 i utrzymany w stylu prostego neoklasycyzmu. Jest to jednokondygnacjowy budynek nakryty dachem naczółkowym. Pozostałe budynki gospodarcze pochodzą z lat osiemdziesiątych XIX w.
