Zagospodarowanie wzgórza było efektem realizacji większego założenia o charakterze parkowo-ogrodowym. Prace te podjął na początku lat 30. XIX stulecia ówczesny książę Heinrich Carl Wilhelm von Schönaich-Carolath (1783-1864). Bliskie kontakty właściciela Siedliska z twórcą wspaniałego parku w Mużakowie (Bad Muskau), księciem Hermanem von Pückler-Muskau zaowocowały powstaniem na terenie majątku w Siedlisku kompleksu parkowo-leśnego. Jego częścią było przykościelne wzgórze wraz z winnicami. Wzniesienie, na cześć żony księcia Heinricha, Adelheid (Adelajdy) nazwano jej imieniem. W tym też okresie wybudowana została tu wieża widokowa.
/Petroniusz za opisem z tablicy informacyjnej fundacji Karolat/

Powstanie założenia parkowo-ogrodowego w Siedlisku datuje się na początek lat 30. XIX wieku, kiedy para książęca Heinrich Carl Wilhelm oraz jego małżonka Adelheid (Adelajda) podjęli decyzję o założeniu parku na wschód od zamku. Inspiracją dla tych działań był tworzony przez księcia Hermana von Pückler-Muskau park w obecnym Bad Muskau (Park Mużakowski). Powiązania rodzinne obu książęcych rodzin (żona Pücklera była matką księżnej Adelheid) umożliwiły realizację tych zadań przez wybitnych twórców ogrodów tej epoki. Wiadomo, że w 1834 r. na zlecenie księcia Pücklera-Muskau przez 8 tygodni pracował w Siedlisku znany później twórca założeń ogrodowych Carl Eduard Petzold. Realizował on tam prace według projektu książęcego ogrodnika Jacoba Friedricha Rehdera. Założony park był w kolejnych latach uzupełniany o kolejne elementy i poszerzany. W czasach powojennych park uległ zniszczeniu.
/Petroniusz za opisem z tablicy informacyjnej/

Zamek wymieniony był po raz pierwszy w źródłach już w 1298 roku. Była to zapewne budowla drewniano-ziemna. Na jego miejscu został wzniesiony w 1597 roku przez Jerzego Schönaicha nowy, murowany z cegły zamek. Prace budowlane przeprowadził Melchior Deckhart z Legnicy. Składał się on z budynku mieszkalnego, otoczonego murami obronnymi. Rozbudowa zamku została przeprowadzona po pożarze, który miał miejsce w 1601 roku. Wzniesiono wówczas w latach 1611-19 nowe skrzydło od strony wschodniej. W 1615 roku została wybudowana na dziedzińcu kaplica. W 1626 roku budowlę umocniono poprzez wzniesienie dwóch bastionów z kurtyną, zamykające całe założenie od północy. Następna przebudowa miała miejsce w XVII wieku, kiedy to dobudowano skrzydła południowe i zachodnie. W drugiej połowie XVIII wieku ponownie przeprowadzono przebudowę zamku, która zatarła częściowo pierwotne założenie. Dobudowano wówczas również budynek bramny, prowadzący na drugi dziedziniec. W 1945 roku zamek został spalony przez Armię Czerwoną. Częściowo został odbudowany w latach 1966-71. W 2003 roku przeszedł w ręce prywatne.

br />
 

Murowaną kładkę nad obecną ulicą Głogowską w Siedlisku wybudowano w połowie XIX wieku, za czasów panowania księcia Heinricha Carla Wilhelma von Schönaich. Kładka łączyła teren kościoła z drogą prowadzącą na nowy cmentarz (przy ul. Cmentarnej). Do dnia dzisiejszego zachowały się dwa przyczółki kładki, data jej wyburzenia jest na razie nieznana.
/Petroniusz/