Kolonia Urzędnicza powstała w okresie dynamicznego rozwoju Starachowic, związanego z rozbudową zakładów przemysłowych. Osiedle zaprojektowano jako miejsce zamieszkania dla urzędników państwowych i pracowników administracji lokalnej, stąd nazwa. Zabudowa charakteryzowała się wysokim standardem jak na tamte czasy, z przestronnymi domami jednorodzinnymi i ogrodami. Po II wojnie światowej osiedle zostało rozbudowane, ale nadal zachowało swój unikalny charakter.

Osiedle składało się z  16 budynków wielorodzinnych, których stan techniczny od lat się pogarszał. Domy powstały jako pokłosie niezrealizowanego projektu konkursowego z 1920 roku autorstwa Henryka Stifelmana. Urbanistyka projektowanej wówczas kolonii łączyła elementy osiowych barokowych założeń z rozwiązaniami uwzględniającymi układy topograficzne górzystego terenu. Na osiedlu poza domami miał zostać ulokowany starachowicki ratusz, dom handlowy, dom ludowy, klub robotniczy, szkoły i kościół, a nawet cmentarz. Plany te były jednak zbyt ambitne dla dopiero rozbudowującego się miasta. W formie zrealizowanej kolonii zachowano jednak pewne rozwiązania z projektu Stifelmana. Za budowę odpowiadało zakładowe biuro projektów.

Osiedle znajduje się w centralnej części miasta, w rejonie ulicy Armii Krajowej i obejmuje także tereny przyległe.