29-30.04.2026 - synchronizują się dane między starymi (0,5TB) a nowymi (2TB) dyskami SSD, w czwartek mogą występować chwilowe przerwy w działaniu strony (trzeba będzie wyciągnąć stare dyski i w ich miejsce włożyć nowe oraz sprawdzić uruchamianie serwera).
Klein Gabren – 1670 r., Klein Goffron – 1679 r., Klein Gaffron – 1687/88 r., KleinGAffron – 1787 r., 1830 r. I później zamiennie z Gaffron – do 1945 r. Odtąd – Gawronki oraz oboczność: Gawrony Małe.
Historia wsi i dóbr.
Siedziba zjednoczonych dóbr ( Gawrony, Gawronki i Bytków) znajdowała się w gawronach.
Kościół
Pozwolenie na budowę na tym miejscu kaplicy otrzymał od cesarza Rudolfa II. Ówczesny właściciel dóbr von Niebelschütz (przed 1612 r.) i zapewne wkrótce potem powstała. O jej kształcie architektonicznym niewiele wiadomo. W oparciu o tę budowę wzniesiono następnie jednoprzestrzenny kościół (fachwerkowy); w 1787 r. był on wymieniony przez Zimmermanna. Czytelny na mapach do 1939 r. Obecnie nie istnieje, zniszczony po 1945 r.
Pałac
W ostatnim swym kształcie był murowaną podpiwniczoną budowlą na rzucie litery L, 3- kondygnacją, nakrytą mansardowym dachem z lukarnami. W elewacji frontowej znajdował się barokowy portal zwieńczony balkonem. Skrzydło posiadało taras z ozdobna balustradą. Jednakże wcześniej na tym miejscu znajdował się renesansowy (XVI w.) alkierzowy dwór. Z owej budowli czytelne były do końca flankujące elewację frontową wieże. Dwór ten został w XVIII w. przebudowany ( za Schweinichenów). Ostatnia przebudowa miała miejsce w 1970 r., a jej inicjatorem był Max von Bethusy – Huc. Po 1951 r. pałac został rozebrany.
Układ przestrzenny wsi.
Gawronki reprezentują typ ulicówki. Rozległe dobra były zlokalizowane w południowo – wschodniej części wsi z folwarkiem miejscem po pałacu znajdującymi się w połowie długości głównej drogi wiejskiej, po jej południowej stronie. Zabudowania gospodarcze zgrupowane w wydłużonym na linii wschód- zachód czworobok, w zabudowie liczne baraki, pozostałe zdegradowane. Na południowy- wschód od folwarku rozciąga się rozlegle założenie parkowe. Po przeciwnej stronie drogi niż omówiona uprzednio zabudowa, na tej samej wysokości, drugi folwark na rzucie zbliżonym do kwadratu z zabudowaniami pozostającymi w związku z poprzednim. W zachodnim krańcu wsi, po południowej stronie głównej drogi wiejskiej, pozostałości d. cmentarza. Postuluje się objęcie parku ( w granicach historycznych i wzdłuż linii kolejowej) oraz folwarku przypałacowego strefa ochrony „B”.
