Budynek z łazienkami do kąpieli żużlowych powstał w 1868 r. z inicjatywy Johanna Reifa, ówczesnego c. k. inspektora kuracyjnego w Ustroniu.
Należy nadmienić, iż z ciepłych kąpieli żużlowych, zwanych także „gierzynowymi”, słynął Ustroń już pod koniec XVIII stulecia. Ich właściwości lecznicze, zawarte w wodzie siarczkowo-siarkowodorowej, odkryli robotnicy zlokalizowanej nieopodal huty „Klemens”, pracujący przy obsłudze wielkiego pieca, kiedy po ciężkiej pracy korzystali z gorących żużlowych kąpieli. Jeśli cierpieli na bóle gośćcowe, to po takim obmyciu odczuwali ulgę. Dlatego też, w sąsiedztwie huty, w latach 1802-1804 wzniesiony został hotel Kuracyjny (Kurhotel), na parterze którego znajdowały się pierwsze łazienki do kąpieli żużlowych. W związku ze stale rosnącą liczbą kuracjuszy zrodziła się potrzeba urządzenia dodatkowych pokoi właśnie na miejscu tychże łazienek. Dlatego też, w sąsiedztwie hotelu Kuracyjnego, w głębi dawnego placu kuracyjnego, stanął nowy, bardziej komfortowy budynek z łazienkami do kąpieli żużlowych, którego plan opracował architekt Anton Gollinger (1804-1871), kierujący wówczas zarządem budowlanym Komory Cieszyńskiej. Parterowy obiekt z dwuspadowym dachem i wejściem od frontu posiadał wymiary 16,9 x 5,7 m. Wewnątrz znajdowało się 5 kabin, a w każdej po 2 owalne wanny, wykonane z drewnianych klepek, ściągniętych metalowymi obręczami.
Zbudowane w 1868 r. łazienki służyły do 1897 r., czyli do czasu wygaszenia wielkiego pieca, z którego pobierano żużel do kąpieli. W późniejszych latach budynek pełnił różne funkcje, m.in. mieszkalne. Był także częściowo przerabiany. Po wyzwoleniu obiekt zajęła jednostka Wojska Ochrony Pogranicza, która do 1956 r. stacjonowała w hotelu Kuracyjnym. Później znajdowała się tam m.in. ciastkarnia, bar „Brzoza”, magazyny.
Na początku lat 90. XX wieku nowy nabywca hotelu przeprowadził w dawnych łazienkach kolejny remont oraz wykonał dalsze prace adaptacyjne. Obecnie, chociaż obiekt funkcjonuje jako odrębna, wolnostojąca nieruchomość, przynależy do hotelu „Rezydencja Parkowa”. [Tekst: vstrone. Opracowano na podstawie: Zygmunt Białas, Anton Gollinger i jego ustrońskie projekty, „Kalendarz Ustroński 2015”, Ustroń 2014, s. 95-99].