Dzisiejszy kościół zbudowano w roku 1456, po pustoszących najazdach husytów. Powstał on na gruzach kościoła z 1165 roku pw. św Piotra. W latach 1713-1715 baron Jan Dietrich von Peterwaldski dokonał znacznej przebudowy świątyni w stylu barokowym. Od czasu, kiedy papież Klemens XIII w 1762 roku założył przy toszeckim kościele parafialnym jedno z nielicznych w świecie bractw poświęconych Sercu Jezusowemu - Bractwo Czcicieli Najświętszego Serca Pana Jezusa, Toszek stał się miejscowością pielgrzymkową. Stąd też drugim wezwaniem kościoła jest Najświętsze Serca Pana Jezusa. W połowie XVII w. kościół posiadał sześć bocznych ołtarzy i był znanym miejscem pątniczym na Śląsku. Po I wojnie światowej odlano dla kościoła 5 nowych dzwonów.
Architektura

Kościół parafialny jest budowlą barokową z kamienia łamanego, z sklepieniami, mozaikami i 7 ołtarzami. Trzynawowy, z wąskimi nawami bocznymi, oddzielonymi od nawy środkowej pilastrami. Nad zakrystią znajduje się loża kolatorska, wnętrze późnobarokowe z 1 ćwierci XVIII wieku.

Przy szczycie kościoła zamieszczone jest motto: "Non est hic aliud nisi domus Dei, et porta coeli" - Nic tu nie jest innego jedno dom Boży i brama niebieska (Rdz 28, 17).