starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Ochota - Filtry › al. Wielkopolski › Park Wielkopolski |
1938 , Zieleniec Wielkopolski. Widok w kierunku Filtrowej.
Skomentuj zdjęcie
mokotofil
 Informację o otwarciu parku ("nowo otwarty... ") można znaleźć w Kurjerze Warszawskim z 14 lipca 1938. To prawd. zawęża datowanie. 2022-04-08 20:00:37 (4 lata temu)
|
|
Na stronie od
0 dni |
Dodane: 16 kwietnia 2015, godz. 19:47:03
Źródło: Mazowiecka Biblioteka Cyfrowa
Rozmiar: 1400px x 920px
Licencja: Public Domain
35 pobrań 1678 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia mokotofil
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
parki
|
Park Wielkopolski
więcej zdjęć (13)
Zbudowano: 1938
Dawniej: Zieleniec Wielkopolski
Park Wielkopolski to zabytkowy skwer zaprojektowany w duchu modernizmu (otwarta zieleń, brak ogrodzeń) w warszawskiej dzielnicy Ochota położony w kwartale ulic Łęczyckiej, Wawelskiej, Górnickiego i Filtrowej. Jego główną osią jest Aleja Wielkopolski, którą wytyczono w latach 1932-1935. Założony w roku 1938 według projektu którego autorem był Zygmunt Hellwig. Zachodnia oś skweru, ciągnąca się do ul. Krzyckiego, została w 2006 r. nazwana im. Sue Ryder.
Powierzchnia ścieżek (ubita ziemia i piach) w parku Wielkopolskim idealnie nadaje się do gry w boule. Sport ten cieszy się dużą popularnością i stał się znakiem charakterystycznym dla całej okolicy.
Przez pewien czas nosił nazwę Zieleniec Wielkopolski.
al. Wielkopolski
więcej zdjęć (14)
Aleja Wielkopolski – zabytkowa aleja wytyczona w latach 1932-35 według projektu Zygmunta Hellwiga na terenie Zieleńca Wielkopolskiego w Warszawie.
Opis
W założeniu miała ona stanowić jedną z osi nigdy nie wybudowanej dzielnicy Józefa Piłsudskiego. Według ówczesnych planów Aleja Wielkopolski miała liczyć 60 metrów szerokości i być znacznie dłuższa – jej bieg kończył by się przy ul. Wołoskiej na wysokości ul. Madalińskiego.
Ostatecznie udało się zrealizować tylko fragment od ul. Filtrowej do ul. Wawelskiej.
Wzdłuż alei wytyczono mniejsze uliczki – Łęczycką i Łukasza Górnickiego stanowiące granice Zieleńca Wielkopolskiego – zabytkowego dziś skweru mającego według przedwojennych planów tworzyć oprawę dla tego fragmentu założenia. Od strony ulicy Filtrowej, więc na początku Alei, w latach 1926 – 1930 r. powstały dwa należące do Kolonii Lubeckiego, bliźniacze budynki spółdzielcze na Filtrowej 63 i 65, zaprojektowane przez Romana Felińskiego. Pierwszy z nich powstał dla Spółdzielni Mieszkaniowej Urzędników Prywatnych i Wolnych Zawodów, drugi (ul. Filtrowa 65) dla Spółdzielni Mieszkaniowej "Osiedle Wojskowe".
Pod koniec lat 30. planowano wytyczenie nowych ulic na skwerze między Aleją Wielkopolską i ulicami Reja, Dantyszka i Krzyckiego.
Miały one nosić nazwy Mekki i Medyny w związku z planami budowy w tym miejscu meczetu dla społeczności tatarskiej, jednak wybuch II Wojny Światowej pogrzebał te plany – po roku 1945 koncepcje wytyczenia owych uliczek oraz budowy meczetu zarzucono. Obecnie w miejscu znajduje się tam Skwer im. Sue Ryder.
Opis
W założeniu miała ona stanowić jedną z osi nigdy nie wybudowanej dzielnicy Józefa Piłsudskiego. Według ówczesnych planów Aleja Wielkopolski miała liczyć 60 metrów szerokości i być znacznie dłuższa – jej bieg kończył by się przy ul. Wołoskiej na wysokości ul. Madalińskiego.
Ostatecznie udało się zrealizować tylko fragment od ul. Filtrowej do ul. Wawelskiej.
Wzdłuż alei wytyczono mniejsze uliczki – Łęczycką i Łukasza Górnickiego stanowiące granice Zieleńca Wielkopolskiego – zabytkowego dziś skweru mającego według przedwojennych planów tworzyć oprawę dla tego fragmentu założenia. Od strony ulicy Filtrowej, więc na początku Alei, w latach 1926 – 1930 r. powstały dwa należące do Kolonii Lubeckiego, bliźniacze budynki spółdzielcze na Filtrowej 63 i 65, zaprojektowane przez Romana Felińskiego. Pierwszy z nich powstał dla Spółdzielni Mieszkaniowej Urzędników Prywatnych i Wolnych Zawodów, drugi (ul. Filtrowa 65) dla Spółdzielni Mieszkaniowej "Osiedle Wojskowe".
Pod koniec lat 30. planowano wytyczenie nowych ulic na skwerze między Aleją Wielkopolską i ulicami Reja, Dantyszka i Krzyckiego.
Miały one nosić nazwy Mekki i Medyny w związku z planami budowy w tym miejscu meczetu dla społeczności tatarskiej, jednak wybuch II Wojny Światowej pogrzebał te plany – po roku 1945 koncepcje wytyczenia owych uliczek oraz budowy meczetu zarzucono. Obecnie w miejscu znajduje się tam Skwer im. Sue Ryder.