starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Zmieniłem przypisanie, bo ul. Grodzkiej to tu w zasadzie nie widać.
2015-04-18 23:23:50 (11 lat temu)
Jac64
Na stronie od 2015 styczeń
11 lat 3 miesiące 20 dni
Dodane: 16 kwietnia 2015, godz. 21:19:52
Rozmiar: 1700px x 1101px
35 pobrań
2674 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Jac64
Obiekty widoczne na zdjęciu
muzea
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1793-1800
Dawniej: Friderizianische Speicher
Zabytek: - spichrz, ul. Grodzka 7, 1794-97, nr rej.: 418 z 25.01.1960 oraz 418 z 12.05.1993 - spichrz,
Spichrze nad Brdą przy ul. Grodzkiej 7-11 stanowią niewielką, ale charakterystyczną dla Bydgoszczy pozostałość licznych podobnych starych magazynów zbożowych, rozmieszczonych dawniej, już prawdopodobnie od XIV w., po obu stronach Brdy. Ilość ich jest jednak trudna do ustalenia. Początkowo spichrze służyły do magazynowania produktów rolnych i spożywczych, przewożonych następnie drogą wodną do Gdańska. Później stanowiły składy wyrobów kamionkowych, szkła i porcelany, wyrobów bednarskich oraz artykułów spożywczych. Dwa z nich - pod nr 13 i 15 - spłonęły w nocy z 5 na 6 lutego 1960. Spichrze wielokondygnacyjne przy ul. Grodzkiej nr 9 i 11 pochodzące z 1 połowy XIX w., adaptowane w latach 1962-64 na cele wystawiennicze i od 1992 konserwowane, zajmuje Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego. Spichrz przy ul. Grodzkiej nr 7, tzw. holenderski z 1793 r., o zaokrąglonym dachu dwuspadowym z licznymi małymi okienkami, mieścił Estradę Bydgoską. Spichrze zrosły się z krajobrazem miasta i stanowią jeden z charakterystycznych, malowniczych jego elementów.
Zabytek:
- spichrz, ul. Grodzka 7, 1794-97, nr rej.: 418 z 25.01.1960 oraz 418 z 12.05.1993
- spichrz, ul. Grodzka 9, szach., 1793, nr rej.: 455 z 15.07.1961 oraz 455 z 12.05.1993
- spichrz, ul. Grodzka 11, szach., 1794-1800, nr rej.: 456 z 15.07.1961 oraz 456 z 12.05.1993

Więcej na Skyscrapercity -

Pałacyk Lloyda
więcej zdjęć (39)
Architekt: Waldemar Jenisch
Zbudowano: 1886
Dawniej: BRE Bank
Zabytek: A/457/1 z 12 października 1995

Pałacyk Lloyda w Bydgoszczy



Obiekt zabytkowy nr rej. A/457/1 z 12 października 1995



Styl architektoniczny manieryzm niderlandzki

Architekt Waldemar Jenisch

Ukończenie budowy 1886

Pierwszy właściciel Otto Liedtke

Kolejni właściciele Lloyd Bydgoski, Żegluga Bydgoska, BRE Bank



Pałacyk Lloyda – zabytkowy budynek w Bydgoszczy, dawna siedziba przedsiębiorstw żeglugowych, położony w strefie staromiejskiej nad Brdą.



Położenie



Pałacyk stoi przy wschodniej pierzei Rybiego Rynku nad prawym brzegiem Brdy.



Historia



Pałacyk wzniósł w latach 1885-1886 kapitan żeglugi Otto Liedtke[1]. Był on najbardziej reprezentacyjnym budynkiem całego kompleksu, w którego skład wchodziły m.in. kamienica, wozownia oraz magazyny. Projektantem budynku był mistrz budowlany Waldemar Jenisch. Do 1908 r. budynek pełnił funkcję mieszkalną dla właściciela i jego rodziny. Później nieruchomość została zakupiona przez Bydgoskie Towarzystwo Żeglugi Śródlądowej (Bromberger Schleppschiffahrt). Nastąpiła przebudowa budynku, dobudowa skrzydła wschodniego i przeznaczenie parteru na cele administracyjno-biurowe. Do budynku wprowadził się zarząd spółki.



Po przejęciu Bydgoszczy przez administrację polską w 1920 r., obiekt nie zmienił swojej funkcji. Niemieckie przedsiębiorstwo żeglugowe przemianowano na „Lloyd Bydgoski”, a jego siedzibą pozostał opisywany pałacyk. „Lloyd” był wówczas jednym z największych przedsiębiorstw żeglugowych w kraju. Posiadał oddziały w Gdańsku, Warszawie, Włocławku, fabrykę maszyn i stocznię na Kapuściskach Małych, tartak i port przeładunkowy na Siernieczku oraz cegielnię i gorzelnię w Czersku Polskim.



Po II wojnie światowej budynek nadal służył przedsiębiorstwu żeglugowemu, tym razem pod nazwą Żeglugi Bydgoskiej. W piwnicach mieściły się archiwa, kasa, magazyny i kotłownia. Na parterze zlokalizowano biura dyrektorów, księgowości i rozlicznych działów przedsiębiorstwa. Na poddaszu znajdowały się kolejne biura oraz centrala telefoniczna. W roku 1974 r. przeprowadzono remont budynku. We wnętrzu pałacyku miał powstać Dom Marynarza, zaś w miejscu wyburzonych pozostałych obiektów na nabrzeżu - Ośrodek Szkolenia Zawodowego żeglugi śródlądowej. Do realizacji nie doszło z powodu trudności gospodarczych.



Nieruchomość została ostatecznie sprzedana w 1995 r. Nowy właściciel – BRE Bank dokonał rewaloryzacji pałacyku wraz z odtworzeniem detali architektonicznych (gzymsy, naczółki, sterczyny, obeliski, iglica z wiatrowskazem). Natomiast w miejscu pozostałych obiektów pobocznych powstały w latach 1997-1998 wg projektu arch. Andrzeja Bulandy z Warszawy dwa nowoczesne budynki ze szkła, stali i cegły klinkierowej, tzw. „nowe spichrze”.

Architektura



Obiekt zbudowany jest w stylu manieryzmu niderlandzkiego, z wieżą i dekoracyjnymi szczytami. W Bydgoszczy przedstawicielami podobnego stylu architektury, lecz o znacznie większej skali są:



dawny Przytułek dla Niewidomych w narożu ul. Kołłątaja i Staszica,

gmach Dyrekcji Kolei Wschodniej przy ul. Dworcowej.



źródło: wikipedia

/p>
ul. Grodzka
więcej zdjęć (354)
Rybi Rynek
więcej zdjęć (68)
Dawniej: Fischmarkt, Pack Hoff
Rybi Rynek – plac w obrębie Starego Miasta w Bydgoszczy, nad Brdą.
Rybi Rynek znajduje się w północnej części Starego Miasta, u północnego wylotu ul. Podwale, między ul. Grodzką, a nabrzeżem Brdy. Na przeciwległym nabrzeżu Brdy znajduje się neogotycki gmach Poczty Głównej w Bydgoszczy.

Przy rynku cumują na stałe barki-kawiarnie oraz znajduje się przystań pasażerska Bydgoskiego Tramwaju Wodnego.

Rybi Rynek zwany był w średniowieczu Rybakami, a w XIX w. Rybim Targiem. Od XVI wieku, aż do 1946 r. stanowił tradycyjne miejsce handlu rybami. Do placu przybijały w średniowieczu galery i łodzie, a później barki i parostatki.

W XIX wieku był centralnym miejscem portu, w sąsiednich spichrzach magazynowano ryby i śledzie z Gdańska, na Brdzie znajdowały się natomiast umocowane pływaki sieciowe z rybami i rakami.

Na rynku stałe miejsce miały stragany czynne od rana do wieczora. W 1906 roku sprzedaż ryb przeniesiono do hali targowej, ale na rynku nadal sprzedawano śledzie solone w beczkach oraz wyroby garncarskie.

Plac w przekroju historycznym posiadał następujące nazwy:

1816 - Pack Hoff
1866-1920 - Fischmarkt
1920-1939 - Rybaki (Rybi Rynek)
1939-1945 - Fischmarkt
od 1945 - Rybi Rynek

źródło: wikipedia