27.04.2026 - zamówione 2 dyski SSD GOODRAM CX 400 2TB za 1698 zł - kończy nam się miejsce na dyskach SSD 460 GB (zostało 15 GB wolnego miejsca). Na tych dyskach są m.in. system operacyjny, kafelki mapy i miniatury zdjęć. Dyski będą w czwartek, w majowy weekend przeniosę na nie wszystkie dane. W maju lub w czerwcu kupię dyski HDD ~ 20 TB i przeniesiemy tam dane z dysków 3 TB (oprócz tego mamy 2 x 12 TB w RAID 1 od Esskiego).
Mlezno – 1327 r., Mlietsh – 1830 i 1845 r., potem do końca XIX w. zamiennie Mlietsch i Mlitsch, w XX w. – do 1945 r. Odtąd Mleczno.
Etymologia nazwy wsi.
Według nauki niemieckiej (Damroth) jest to zniemczona fonetycznie nazwa słowińska wywodząca się od rzeczownika mleko.
Historia wsi i dóbr.
Istnieje bliżej nie sprecyzowana informacja, iż wieś mleczno otrzymała od księcia Konrada ( Głogowskiego) przywilej osadniczy dla rzemieślników. W 1327 r. w dokumencie oficjała Konrada z Wrocławia wymieniony był po raz pierwszy niejaki Petrus proboszcz kościoła p.w. św. Wojciecha w Mlecznie. Parafia była pierwotnie obsługiwana przez wrocławski klasztor św. Wincentego. Kościół ten został, jak się zdaje, bardzo wcześnie przejęty ewangelików, wkrótce też założono przy nim szkołę. Pierwszymi znanymi właścicielami wsi i dóbr rycerskich są już w okresie nowożytnym przedstawiciele rodziny von Luck, której nie znana z imienia przedstawicielka uczyniła zapis testamentu na rzecz kolejnych duchownych. Po von Luckach wieś i dobra dostały się w ręce von Czettritzów. Po śmierci głowy rodu barona von Czettritza sen., którego synowie podobnie jak on sam byli zajęci robieniem kariery wojskowej, dobra zostały sprzedane niejakiemu Stahnowi, po którym odziedziczyła je córka ( lata 80 – te XVIII w. ). W 1830 r. dobra należały do pani Bar, w 1845 r. zaś do porucznika Stahna. W 1876 r. jako ich właściciel figuruje Friedrich Alexander Ellwitz, po śmierci którego przejęła majątek wdowa po nim Bertha. W jej rękach dobra pozostają jeszcze w roku 1894, jednakże w cztery lata później majątek jest już własnością Georga Eberharda, udziałowca cukrowni w Głogowie i mleczarni w Rudnej. Po raz ostatni figuruje on jako właściciel w spisie z 1917 r. Niedługo potem dobra przechodzące w ręce Paula Stephana (tego ostatniego statystyki wymieniają po raz ostatni w 1926 r.). W tym tez roku nabywa je Cläre Scheibler, a jej pełnomocnikiem jest Martin Halle, dzierżawca z Gawronek. Ten stan prawny trwa do wybuchu II wojny świtowej. Jednakże prócz dóbr rycerskich, czy też szlacheckich, istniały we wsi dobra dominalne, o nieco mniejszym niż poprzednio areale, zlokalizowane przy tzw. Folwarku górnym (Oberhof), na południowo – zachodnim krańcu wsi. W 1876 r., znajdowały się one w rękach Wilhelma Thalera, następnie (od 1888 r.) – Franza Douchy, a od ok. 1909 r. – Kurta Hanke, który figuruje w 1917 r. jako udziałowiec płatkarni ziemniaków w Rudnej, w jego rękach dobra te przetrwały do II wojny.
Układ przestrzenny wsi.
Mleczno posiada historyczny układ ulicówki z wykształconym Nawsiem. Nieistniejący kościół ze znajdującym się wokół cmentarzem zlokalizowany był południowo – zachodniej części wsi (w pobliżu d. Oberholfu, dóbr dominalnych), przy rozwidleniu dróg wiejskich. Natomiast dobra rycerskie z nieistniejącym dziś pałacem ( u Zimmermana w k. XVIII w. nazywanym „siedziba rycerską”) na krańcu przeciwległym, północno – wschodnim. Oba folwarki zostały zdegradowane, szczególnie zaś ów stanowiący bazę dóbr rycerskich. W związku z powyższym nie przewiduje się stref ochrony dla wsi.
