Drewniany kościół został wybudowany w latach 1820- 1822 i jest ostatnią świątynią konstrukcji zrębowej, jaką wybudowano na Pomorzu Gdańskim, jako fundacja Wincentego Łaszewskiego, ówczesnego właściciela Sierakowic, w miejscu wcześniejszej świątyni wzniesionej w połowie XVII wieku. Oznacza to, że jej dzieje zamykają jeden z rozdziałów kilku wiecznej historii drewnianego
budownictwa sakralnego w tej części Polski.Zabytkowa świątynia jest niezwykłym dziełem, unikatowym nawet na skalę europejską.

We wnętrzu kościoła na ścianach zachowały się malowidła.
Wewnątrz kaplicy św. Barbary wyryto datę konsekracji – „Anno 1823”. Wszystkie te elementy były do momentu rozbiórki zakryte drewnianą boazerią.

W latach 90. XIX wieku kościół okazał się być zbyt maływ stosunku do potrzeb coraz liczniejszej parafii. Dlatego w 1903 roku po rozebraniu zachodniej ściany i dzwonnicy, rozpoczęto budowę nowej, murowanej zachodniej części kościoła. Dobudowano ceglany korpus kościoła wraz z wieżą w formie neogotyckiej. Z chwilą objęcia parafii św. Marcina w Sierakowicach przez ks. Bronisława Dawickiego powróciła idea rozbudowy kościoła parafialnego, której celem była poprawa jego warunków użytkowych. Po licznych dyskusjach i opracowaniu różnych koncepcji okazało się to możliwe tylko pod warunkiem, że istniejący drewniany fragment kościoła po demontażu, konserwacji i renowacji zostanie przeniesiony w inne miejsce. W obecnych warunkach była to jedyna możliwość ocalenia drewnianego obiektu oraz właściwego wykorzystania jego autentycznej struktury. Tego zadania, w imieniu społeczności lokalnej, podjął się władający gminą od 20 lat, wójt gminy Tadeusz Kobiela. Prace budowlane związane
z przeniesieniem zabytkowej drewnianej części kościoła rozpoczęto 4 czerwca 2010 roku. Ten etap budowy zakończono w czerwcu 2011 roku. Projekt rekonstrukcji zabytkowego kościoła wraz z budową infrastruktury towarzyszącej został opatrzony hasłem: „Ocalić od zapomnienia”. Obecnie możemy zobaczyć odrestaurowany ołtarz główny i ambonę. Kolejnym etapem realizacji inwestycji przez
Gminę Sierakowice była renowacja ołtarza św. Barbary i pozostałych czterech mniejszych ołtarzy,a także chrzcielnicy, odmalowanie ścian według pierwotnego wzoru. Na zakończenie prac renowacyjnych w kościele zostały zamontowane organy.
Gospodarzem zrekonstruowanego obiektu jest Gminny Ośrodek Kultury. Kościołowi nadano oprócz sakralnych, nowe funkcje: społeczne, turystyczne, edukacyjne i kulturalne. Organizowane są tutaj wystawy, wernisaże i koncerty. Rekonstrukcja tego jedynego zabytku w gminie Sierakowice była możliwa dzięki dofinansowaniu pozyskanemu ze środków unijnych, o czym informuje tablica przed kościołem.