Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 19 głosów | średnia głosów: 5.99
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Zalesie › al. Różyckiego Ludomira › Willa Alberta i Toni Neisserów |
1894 , Widok z ogrodu przydomowego.
Inv.-Nr. B 0922
Skomentuj zdjęcie
Hellrid
+1 głosów:1  Dzielnie przebijam się przez pojedyncze szczytnickie obiekty. Dopisuje jego archiwalną nazwę (bo nie miał), znalezioną na kilku mapach: Kunsthaus Neisser oraz Albert und Toni Neisser Stiftung. Dość często muszę poprawiać nazwy niemieckie, bo literki są gubione lub stosuje się dziwną odmianę. Dopisałem jeszcze numer adresowy 124. Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: lit. 2014-04-17 20:23:41 (12 lat temu)
|
|
Na stronie od 2006 styczeń
20 lat 3 miesiące 27 dni |
Dodane: 23 lutego 2011, godz. 15:39:28
Aktualizacja: 10 maja 2014, godz. 15:32:19
Źródło: Technische Universität Berlin
Rozmiar: 1096px x 1600px
17 pobrań 3896 odsłon 5.99 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia wito,
Obiekty widoczne na zdjęciu
Willa Alberta i Toni Neisserów
więcej zdjęć (15)
Architekt: Hans Grisebach
Zbudowano: 1897-1898
Zlikwidowano: 1945
Dawniej: Kunsthaus Neisser, Albert und Toni Neisser Stiftung
Budowla w stylu renesansowym została zbudowana w latach 1897-98 na skraju Parku Szczytnickiego. Willa została zbudowana dla prof. UWr - Alberta Neissera - wybitnego uczonego, profesora dermatologii oraz jego żony - Toni - kolekcjonerów i mecenasów sztuki. Została zapisana miastu w testamencie prof. Neissera i w latach 1920-1934 była udostępniana publiczności jako oddział Śląskiego Muzeum Rzemiosła SArtystycznego i Starożytności. Muzeum zostało zamknięte przez nazistów ze względu na żydowskie pochodzenie prof. Neissera. W 1945 roku została częściowo zniszczona a po wojnie jej pozostałości zostały rozebrane.
Autor projektu: Hans Grisebach. Dom miał postać późnorenesansowego zameczku o malowniczej sylwetce, utworzonej przez fantazyjnie uformowane szczyty, wysokie dachy, baniaste hełmy i strzeliste kominy.
b/h/ - "Roczniki Sztuki Śląskiej XV"
al. Różyckiego Ludomira
więcej zdjęć (227)
Dawniej: Fürsten Strasse + Morgenzeile, Bolesława Limanowskiego, Szopena, Młodej Gwardii
Na obecną ul. Różyckiego składają się dwie dawne drogi, powstałe w różnych latach. Starszy odcinek od obecnej al. Kochanowskiego do ul. Chopina powstał pod koniec XVIII wieku. Był to końcowy odcinek Fürsten Strasse, czyli obecnej ul. Grunwaldzkiej. Nowszy odcinek noszący nazwę Morgenzeile, wytyczono na początku XX wieku podczas zakładania osiedla Zalesie. Początkowo biegł on aż do ul. Wieniawskiego obejmując północny odcinek dzisiejszej al. Paderewskiego. Dopiero w połowie lat 30. XX wieku skrócono go do obecnej długości.
Po wojnie ulice otrzymały nowych patronów. Dawną Fürstenstr. nazwano imieniem Bolesława Limanowskiego (1835-1935), polskiego historyka, socjologa, działacza ruchu socjalistycznego. Morgenzeile stała się al. Szopena (używano takiej formy nazwiska). Fryderyk Chopin (1810-1849, uważany za najwybitniejszego polskiego kompozytora i pianistę, czołowy przedstawiciel muzyki okresu romantyzmu na świecie.
W 1951 roku zdecydowano się połączyć obie ulice pod nową nazwą - al. Młodej Gwardii. Pod taką nazwą ulica istniała do 1992 roku. Wtedy patronem ulicy został Ludomir Różycki (1884-1953), polski kompozytor, przedstawiciel Młodej Polski w muzyce.
Po wojnie ulice otrzymały nowych patronów. Dawną Fürstenstr. nazwano imieniem Bolesława Limanowskiego (1835-1935), polskiego historyka, socjologa, działacza ruchu socjalistycznego. Morgenzeile stała się al. Szopena (używano takiej formy nazwiska). Fryderyk Chopin (1810-1849, uważany za najwybitniejszego polskiego kompozytora i pianistę, czołowy przedstawiciel muzyki okresu romantyzmu na świecie.
W 1951 roku zdecydowano się połączyć obie ulice pod nową nazwą - al. Młodej Gwardii. Pod taką nazwą ulica istniała do 1992 roku. Wtedy patronem ulicy został Ludomir Różycki (1884-1953), polski kompozytor, przedstawiciel Młodej Polski w muzyce.