Początki dzisiejszej ulicy 3 Maja sięgają szesnastego wieku. W 1577 roku ówczesny biskup Stanisław Karnkowski przyłączył do Włocławka tereny od Starego Rynku do placu Wolności (operujemy dzisiejszymi nazwami), dokładniej między Brzeską a Królewiecką. Od Starego Rynku do ulicy Cyganka powstał wówczas nowy, krótki trakt, któremu nadano nazwę ulicy Wojtowskiej. - Ulica wychodziła w pole.
Tak było aż do początku XIX wieku, kiedy to powstał nowy plan zagospodarowania miasta. Dokument ten, datowany na 1818 rok znajduje się w zbiorach Muzeum Historii Włocławka. Wówczas to wytyczono dzisiejszą ulicę 3 Maja, nazwaną - ze wszech miar słusznie - Nową.
Ciekawe, że...
Pierwszy reprezentacyjny budynek przy tej ulicy został wzniesiony w latach 1836-1844 według projektu Stefana Koźmińskiego. Przebudowano go w 1851 wg. projektu Franciszka Tournellea. Przez lata dziłałało tu starostwo. Dziś mieści się siedziba Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej.
Dziewiętnastowieczne kamienice projektowali znakomici architekci: Franciszek Tournelle, Stefan Koźmiński, Józef Maleszewski i Antoni Ol-szakowski. Kamienice najczęściej były dwupiętrowe. Na dole mieściły się sklepy kolonialne, do których towary sprowadzano z całej Europy oraz lokale miejscowych wytwórców, np. skład futer państwa Blauer.
3 Maja jest jedyną ulicą we Włocławku, która tak często zmieniała nazwę. Prześledźmy to: Wójtowska, Nowa, Szeroka, 3 Maja, podczas II wojny światowej Rudolf Hess Strasse przemianowana potem na Adolf Hitler Strasse, po wojnie wróciła znów 3 Maja, by zostać wkrótce ulicą Józefa Stalina. Ostatecznie przywrócono nazwę 3 Maja, jaką nosi do dziś.
Obecna jej długość to 560 m. Jest jednym z deptaków Włocławka i chyba najbardziej popularną ulicą handlową tego miasta. Szkoda tylko, że trochę zaniedbaną. Od 2011 r. uroczyście obchodzi swe święto oczywiście w dniu 3 maja.
