Kościół p.w. Świętego Filipa i Jakuba Apostoła z ok. przeł. XVII i XVIII w. Odnawiany w latach 1883 – 84, 1927, 1963 (odnowienie polichromii), 1996 i 2003 (odnowienie wnętrza) r.
Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Świątynia klasyfikowana jest do wielkopolskiej odmiany kościoła późnogotyckiego. Orientowany. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną murowaną zakrystią. Kruchta z boku nawy. Wieża od frontu konstrukcji słupowej z lekko pochylonymi ścianami ku górze. Zwieńczona ośmiobocznym, blaszanym dachem namiotowym. Dwa dzwony z 1846 r. (odlane przez Klegemana). Dach jednokalenicowy, dwuspadowy kryty gontem, z szerokim okapem nad prezbiterium. W części centralnej sześcioboczna wieżyczka na sygnaturkę z blaszanym hełmem z latarnią. Wewnątrz wspólny płaski strop dla nawy i prezbiterium. Podłoga z płytek ceramicznych. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach o prostej linii parapetu. Sześć gotyckich płaskorzeźb z parapetu z ok. poł. XV w. przeniesiono do Muzeum Archidiecezjalnego w Poznaniu. Ołtarz główny, dwa ołtarze boczne i ambona neoklasycystyczne z ok. poł. XIX w. Kościół znajduje się na wzgórzu w sąsiedztwie grochodrzewów z pobliskiego cmentarza. Za: