|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6
Lata 1910-1915 , Wielopolówka z kościołem NMP Wspomożycielki Wiernych, nieistniejąca szkoła (Opolska 13), kaplica obecnie budynek plebani (Świątnicka 32), sklep na Opolskiej 8, nieistniejący budynek poczty i farbiarnia Kellinga, której teren zajmuje obecnie Spółdzielnia Pracy "Pralena".Skomentuj zdjęcie
|
8 pobrań 4370 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia wito, Obiekty widoczne na zdjęciu
Kościół Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych więcej zdjęć (41) Architekt: Hermann von Carlowitz Zbudowano: 1909 Dawniej: Katholishe Kirche der Gottesmutter der Hilfe der Christen Zabytek: A/299/507/Wm z 25.01.1993 Pod koniec XIX stulecia miejscowi katolicy rozpoczęli starania o budowę kościoła na "Księżu". W 1901 roku w niedalekim Brochowie powstała filia parafii Św. Maurycego dla okolicznej ludności. Osiem lat później siostry zakonne ze zgromadzenia Arme Schulschwestern von Unseres Lieben Frau zbudowały dom przy obecnej dziś ulicy Świątnickiej, w którym znajdowała się miejscowa kaplica. Podjęte starania o budowie własnej świątyni stawały się z dnia na dzień coraz bardziej oczywiste i 20 czerwca 1909 roku położono kamień węgielny podbudowę ówczesnego kościoła. Utrzymana w stylu neoromańskiej bazyliki świątynia, którą dziś podziwiamy jest owocem zaledwie ośmiomiesięcznej pracy tutejszych mieszkańców. Dnia 2 stycznia 1910 roku Ksiądz Kanonik Franz Dannhauer dokonał poświęcenia nowego kościoła. W tym samym roku utworzono na Księżu nową parafię p.w. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych a jej pierwszym proboszczem został Ks. Konrad Metzger Kościół, który zbudowano na terenie majątku biskupów wrocławskich wg projektu H. von Carlowitza, jest bazylikową pięcioprzęsłową budowlą neoromańską z cegły i kamienia, o absolutnie zamkniętym prezbiterium i wysokiej wieży od zachodu. Korpus z szeroką nawą środkową przykrytą stropem kasetonowym, elewacje rozczłonkowane zwielokrotnionym motywem wąskich arkad, które nadają budowli wyrazisty charakter. W latach 1964-70 założono nową instalację elektryczną i głośnikową oraz wyremontowano dach. W 1973 r. wprowadzono nową polichromię wnętrza. W latach 80. wybudowano m.in. grotę i ołtarz polowy z krzyżem misyjnym (z kamieni nagrobnych ze zlikwidowanego cmentarza na Mokrym Dworze). Dwa lata później musiano przeprowadzić remont dachu na kościele i plebanii, zniszczonych przez huragan, który powalił 22 stare drzewa rosnące obok kościoła – dwa z nich runęły na zakrystię. W 1997 r. powódź zalała kościół do wys. ponad 2 metry, niszcząc całkowicie wyposażenie zakrystii, ławki konfesjonały i ołtarze. Musiano zakupić nowe meble, wszystkie szaty i paramenty liturgiczne. Do tej pory trwają prace remontowo – konserwatorskie. Za: Spółdzielnia Pracy Usług Pralniczych i Różnych "Pralena" więcej zdjęć (33) Architekci: Richard Mohr, Karl Härtel Inwestor: W. Kelling A.G. Zbudowano: 1901-1925 Dawniej: W. Kelling Großwäscherei und Färberei A.G., Miejska Pralnia i Farbiarnia Opolska 8 więcej zdjęć (26) Zlikwidowano: 2020 Dawniej: Warenhaus Poczta więcej zdjęć (2) Dawniej: Postamt Szkoła więcej zdjęć (2) Dawniej: Schule Plebania więcej zdjęć (6) Dawniej: Kapelle, Pfarrhaus ul. Świątnicka więcej zdjęć (175) Dawniej: Schwentniger Strasse, Schwentnig Wasserwerk ul. Rybnicka więcej zdjęć (228) Dawniej: Rybniker Strasse ul. Opolska więcej zdjęć (528) Dawniej: Oppelner Strasse, Ohlauer Chaussee Ulica była fragmentem dawnej Szosy Oławskiej (Ohlauer Chaussee), po przyłączeniu Księża Wielkiego i Małego, co nastąpiło w roku 1928, dwukrotnie zmieniała nazwę. Najpierw była traktowana jako przedłużenie dzisiejszej ulicy Krakowskiej i nosiła jej nazwę - Ofener Straße, jednak rok później została przemianowana na Karl Marx Straße, nawiązywała tym samym swoja nazwą do ulic budowanego osiedla domów wielorodzinnych, których patronami byli niemieccy socjaliści. Po dojściu do władzy nazistów nazywana była nieoficjalnie Adolf Hitler Straße, jednak ze względu na to, że Hitlerowi wybrano inną ulicę w mieście nadano jej w dniu 31 marca 1933 r. nazwę Oppelner Straße. Dzisiejsza nazwa jest tłumaczeniem ostatniej niemieckiej wersji. |