Renesansowy Dwór Górny w Nowej Rudzie wzniesiony został w 1598 roku, o czym świadczy świetnie zachowany napis na portalu.
Dwór był siedzibą różnych przedstawicieli rodów szlacheckich, w tym Stillfriedów, Magnisów, Tschischwitzów, czego śladem są do dziś zachowane herby w elewacji i portalu. W latach 1860-1880 budynek został zmodernizowany. Z tego okresu pochodzi nowy główny otwór wejściowy z portalową oprawą, ozdobiony herbem właściciela dóbr von Tschischwitz i herbem jego żony.
Obecni właściciele Dworu Górnego – państwo Grzegorzek – są prawdziwymi pasjonatami historii. Udało im się przywrócić dawny blask budynkowi kompletnie zrujnowanemu w ostatnich dziesięcioleciach. Dwór został odrestaurowany – zgodnie z projektami architekta Katarzyny Downarowicz – z niezwykłą pieczołowitością i dbałością o detale.
Ciekawostką jest to, że podczas prac porządkowych na strychu, pod podłogą, odkryty został prawdziwy skarb. W skład znaleziska wchodzi łącznie 195 przedmiotów, stanowiących część srebrnej zastawy stołowej. Są to srebrne sztućce, świeczniki, mleczniki, patery, lampka oliwna, nożyk do papieru oraz miska i półmisek z grawerowanymi herbami i dedykacją. Większość przedmiotów jest sygnowana puncami mistrzów, m.in. wrocławskich, działających w okresie od poł. XIX w. do 2 ćw. XX w.
Za portalem "Kuchna Wrocławia"
HISTORIA DWORU GÓRNEGO
Dobra noworudzkie oraz Włodowice, do których niegdyś należał dzisiejszy Dwór Górny, jako lenno zostały w roku 1360 nadane przez Króla Karola IV Luksemburskiego, braciom von Donyn. Po wygaśnięciu linii męskiej von Donyn w roku 1472 włości te, z rąk księcia ziębickiego i hrabiego kłodzka Henryka Starszego Podbieradowicza, dostaje małżonek Anny von Donyn - Baron Georg Stillfried von Rattonitz.
W 1597 roku wychowany na legnickim dworze, baron Henrich der Altere von Stillfried und Rattonitz, tworzy z kilku posiadłości znajdujących się przy wylocie ul. Kościelnej, nowe dobra przeznaczone dla syna Bernharda i w roku 1598 buduje Dwór Górny, wraz z parkiem. Bernhard von Stillfried und Rattonitz w roku 1615 opuszcza swe dobra i jako Bernhard I przejmuje noworudzkie lenno. Będąc luteraninem bierze udział w wystąpieniach anty cesarskich i w roku 1622 zostaje, wraz z synem aresztowany i osadzony w kłodzkim więzieniu, tracąc noworudzkie lenno i połowę dóbr rodowych.
W 1625 r. Bernhard I powraca na katolicyzm i rozpoczyna starania o odzyskanie utraconego majątku, co w połowie mu się udaje w roku 1632. Odzyskane włości wraz z Dworem Górnym należały do kolejnych członków rodziny von Stillfried und Rattonitz do roku 1810, w którym Friedrich August sprzedaje swoje dobra szwagrowi brata, Antonowi hrabiemu von Magnis. Następnie odkupuje je rodzina von Tschischwitz i rezyduje w nich do roku 1937, kiedy to odsprzedaje je Alfredowi von Aulock z Poliwody na Opolszczyźnie.
Na łamach wieków Dwór Góny pełnił rolę odrębnej, szlacheckiej siedziby, później kurii majątkowej, a w latach ok. 1796-1819 jedno z pomieszczeń, służyło ewangelikom za salę nabożeństw, następnie w latach ok. 1886-1930 znowu dwór staje się siedzibą szlachecką.
Po II wojnie światowej Dwór Górny użytkowany był przez Kopalnię Węgla Kamiennego Nowa Ruda. Następnie funkcjonowało tu Ognisko Pracy Pozaszkolnej, a w latach 1970-80 budynkiem zarządzał Urząd Miejski lokując w nim Dom Kultury Dzieci i Młodzieży. W latach 1996-2003 dawny dwór służył jako Komenda Hufca ZHP, następnie nieogrzewany, z cieknącym dachem popadał w ruinę.
8 kwietnia 2010 r. Dwór Górny od Powiatu Kłodzkiego odkupuje rodzina Grzegorzek i miesiąc później zaczyna remont kapitalny obiektu, modernizując każdy jeden centymetr z 1300 m2 powierzchni. Po ponad dwóch latach wytężonej pracy, udaje się przywrócić obiekt do dawnej świetności i w dniu 7 lipca 2012 r. o godz. 17:17 następuje otwarcie Hotelu Dwór Górny.
Dziś do dyspozycji gości oddanych jest 10 komfortowych pokoi 1,2,3 i 4 osobowych, łącznie mogących pomieścić 40 osób. Ponadto trzy luksusowe apartamenty urządzone stylowo, posiadające dodatkowo saunę parową,a Apartament Książęcy jacuzzi w komnatach sypialni.
W trzech salach balowych mieszczących odpowiednio 86,91 i 114 osób, organizowane są wesela, wszelkiego rodzaju imprezy rodzinne, a odpowiednie wyposażenie w sprzęt audiowizualny i WiFi w całym obiekcie, pozwala na organizację konferencji na 85,113 i 124 osoby.
Restauracja dworska z rąk jednego z najlepszych Szefów Kuchni Kotliny Kłodzkiej, serwuje szeroki wybór dań kuchni staropolskiej, a na najniższej kondygnacji budynku, głęboko w jego piwnicach, można delektować się winami z całego świata.
CIEKAWOSTKI
Podobno Bernhard von Stillfried und Rattonitz wraz z synem, chcąc uchronić się przed więzieniem w 1622 roku wyskoczył z II piętra swojego zamku - na próżno niestety. Zostali schwytani i osadzeni w kłodzkim więzieniu. Uwolniono ich rok później, po złożeniu okupu w wysokości 12 tys. talarów.
Do dnia dzisiejszego, przy wejściach do budynku zachowały się kamienne portale z dekoracją heraldyczną, zdobioną herbem właściciela von Tschischwitz i herbem jego żony z rodziny Aulock, a w holu recepcji można obejrzeć oryginalne szwy sklepienne.
2 czerwca 2010 r. podczas zrywania podłogi na II piętrze, znaleziono srebrną zastawę rodową von Tschischwitzów, liczącą łącznie 195 e;ementów, w tym 139 sztućców. Dno jednej z mis, ozdobione zostało grawerowanymi herbami 9 znanych rodów magnackich, właścicieli dóbr na terenie Ziemii Kłodzkiej, upamiętniającej 500-rocznicę obchodzoną w rodowej siedzibie Janików (Scheidewinkiel).
Wkrótce zastawę będzie można obejrzeć w sali restauracyjnej Dworu Górnego.
za zgodą właścicielki, materiały zaczerpnięte ze strony www.dworgorny.pl
