Parterowy budynek przedszkola z płaskim dachem drewnianej konstrukcji i powierzchnią użytkową ok. 350 m² został zaprojektowany przez Paula Heima i Alberta Kemptera, projekt ogrodu wokół przedszkola wykonał natomiast Erich Vergin. Przedszkole przeznaczone było dla 60 dzieci. Autorzy projektu starali się stworzyć przedszkole w którym wychowywano by dzieci zgodnie z koncepcjami pedagogicznymi Friedricha Wilhelma Augusta Fröbla (1782-1852) oraz Marii Montessori (1870-1952). Według Fröbla podstawą wychowania było rozwijanie aktywności, samodzielności i nawyków współżycia z rówieśnikami poprzez gry i zabawy przy pomocy specjalnie opracowanych zabawek. Przedszkola miały dawać dzieciom to czego nie mógł im zapewnić dom rodzinny. Od nazwiska Fröbla wzięły też swoją nazwę freblówki - przedszkola z ogrodami zabaw. Z kolei Włoszka Montessori kładła główny nacisk na pozostawienie dziecku maksymalnej swobody w jego aktywności i spontanicznym kształceniu zmysłów.
Założenia autorów realizowała centralnie umieszczona duża sala zabaw doświetlona z góry świetlikiem w dachu. Wokół sali znajdowało się pięć mniejszych pokojów do zajęć w grupach. Bezpośrednio z sali zabaw można było przejść do ogrodu urządzonego po stronie południowej budynku. W części północnej przedszkola wokół holu rozmieszczono pokój przedszkolanek, kuchnię, sanitariaty oraz pomieszczenia gospodarcze.
Budynek spłonął w niewyjaśnionych okolicznościach w nocy z 6 na 7 lipca 2006 r. W lipcu 2013 r. rozpoczęła się jego odbudowa, zakończona pięć miesięcy później. Projekt odbudowy wykonała pracownia Zbigniewa Maćkowa. W budynku będzie znajdować przygotowana przez Dolnośląską Izbę Architektów się ekspozycja poświęcona wystawie WUWA

Ulica Zygmunta Wróblewskiego – główna oś komunikacyjna Wielkiej Wyspy we Wrocławiu, prowadząca od mostu Zwierzynieckiego na południowy wschód, obok ZOO, Hali Ludowej i stadionu 1KS Ślęza do zajezdni tramwajowej nr 6, długości ok. 1,3 km. Patronem ulicy jest prof. Zygmunt Wróblewski, polski fizyk; przedłużeniem ul. Wróblewskiego dalej na południowy wschód jest ulica Olszewskiego (poświęcona pamięci drugiego polskiego naukowca, Karola Olszewskiego). W przeszłości ul. Wróblewskiego nosiła niem. nazwę Grüneichener Weg, potem Gustav-Stresemann-Straße a od lat 30. XX wieku do 1945 – Horst-Wessel-Straße.

Ulica Wróblewskiego wraz z Olszewskiego stanowiły we wczesnym okresie osadnictwa drogę z miasta do wsi Dąbie, Koczotów i Bartoszowice. Znaczenie ulicy wzrosło znacznie po roku 1910, kiedy na miejscu dawnego hipodromu rozpoczęto budowę obiektów dla Wystawy Stulecia, w tym Halę Ludową, a także (w latach 20.) osiedla mieszkaniowego Biskupin i sąsiadującego z nim Sępolna, do którego ul. Wróblewskiego jest alternatywną (obok ul. Mickiewicza) drogą dojazdową. Ulica ta była również trasą dojazdową do obiektów zorganizowanej we Wrocławiu w 1929 wystawy WuWa (Wohnungs- und Werkraumausstellung, tj. "Mieszkania i miejsca pracy").

W pobliżu skrzyżowania ul. Wróblewskiego z Wittiga i Tramwajową rośnie duży pomnikowy dąb szypułkowy, nazwany "Dębem Piotra Włosta".

Podczas oblężenia Festung Breslau zabudowa ulicy praktycznie wcale nie ucierpiała, zachowały się wszystkie budynki wzdłuż ulicy. Podobnie jak przed wojną – oprócz obiektów związanych z Halą Ludową, ZOO, stadionem sportowym i zajezdnią – znajduje się tu kilka od 2- do 4-kondygnacyjnych willi oraz budynków wielorodzinnych; jedynie stojący na rogu Wittiga i Wróblewskiego budynek dawnego zajazdu (Gasthaus zum Lindenpark) został w latach 70. rozebrany w związku z budową osiedla akademików dla Politechniki Wrocławskiej, natomiast jeden z wzorcowych domów wystawy WuWa, późniejsze przedszkole przy ul. Wróblewskiego 18, strawił pożar w roku 2006.

Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0