Stojąca w zachodniej pierzei pl. Smolki kamienica jest jedynym zrealizowanym w Bielsku-Białej dziełem wybitnego słoweńskiego architekta Maxa Fabianiego, którego budowle możemy podziwiać głównie w Wiedniu i Lublanie, a dla tego miasta przysłużył się przede wszystkim planem regulacji urbanistycznej z 1899 r. Powstała w stylu secesyjnym w latach 1899-1900 i mieściła w swoim czasie popularną kawiarnię wiedeńską Café Europa prowadzoną przez Karola Mikscha zwanego Allegri. Ma płaskie elewacje zwieńczone linią silnie cieniującego, wydatnego gzymsu okapowego. Co ciekawe, kamienica uważana dziś za wielki zabytek, w swoim czasie nie spodobała się wielu mieszkańcom, a kwestia realizacji awangardowego projektu oparła się nawet o radę miejską...

Trójkątny plac to historyczny Dolny Rynek (Nieder Ring) i centrum Dolnego Przedmieścia w czasach średniowiecznych i nowożytnych. Podczas pożaru miasta w 1808 r. spłonęła cała jego zabudowa, w tym barokowy kościół szpitalny św. Anny. Po pożarze pierzeje placu wypełniły się niewielkimi zakładami przemysłowymi i klasycystycznymi kamienicami, które od II poł. XIX w. stopniowo ustępowały miejsca pod nową zabudową - neostylową i secesyjną, która z jednym wyjątkiem przetrwała do dzisiaj. Za czasów monarchii nosił nazwę Giełdowego (Börsenplatz), gdyż w kamienicy nr 5 mieściła się giełda przemysłowa. Kształt placu został ostatecznie wytyczony w roku 1974 r., kiedy zlikwidowano uliczkę Nad Ścieżką - przedłużenie placu na wschód - i połączono go z ul. Stojałowskiego mostem drogowym przez Białą.

Ma długość 300 m i biegnie południkowo od pl. Franciszka Smolki do ul. Wałowej, krzyżując się jedynie z ulicą 11 Listopada, głównym deptakiem miasta, i jej przedłużeniem – Przechodem Schodowym. Jest w całości drogą jednokierunkową (ruch odbywa się wyłącznie z północy na południe, od ul. Wałowej do pl. Smolki) i na większym odcinku jezdnia zajmuje tylko połowę jej szerokości. Pierwotnie jako Droga Pszczyńska była główną drogą wyjazdową w kierunku północnym, w swoim początkowym odcinku posiadającą zabudowę przemysłową. W 1855 r. awansowała do roli jedynej drogi dojazdowej do dworca kolejowego. Szybko zapełniła się okazałymi kamienicami w stylu historyzmu i secesji mieszczącymi głównie hotele, choć już w 1890 r. straciła swoje znaczenie komunikacyjne, gdyż zbudowano nowy dworzec, do którego prowadziła dzisiejsza ulica 3 Maja. Mimo to aż do 1945 r. nosiła nazwę Kolejowa i jeszcze w okresie międzywojennym znajdowało się tu wiele hoteli. Jednocześnie była jedną z dwóch głównych ulic bielskiej dzielnicy żydowskiej. Dziś znana jest przede wszystkim jako lokalizacja licznych pubów i klubów nocnych.