Pomnik namiestnika Królestwa Polskiego, marszałka polnego. Iwana Paskiewicza stał w latach 1870–1917 na dziedzińcu dzisiejszego Pałacu Prezydenckiego. Pomnik zaprojektował Mikołaj Pimienow - profesor Akademii Sztuk Pięknych w Sankt Petersburgu, który zmarł w 1864 r., stąd prace dokończył inny rzeźbiarz Aleksander von Bock. Ostatecznie posąg feldmarszałka został odlany w marcu 1870 r. w Petrersburgu. Utrzymany w stylu klaycystycznym pomnik przedstawiał Paskiewicza w mundurze, z odkrytą głową i płaszczem na ramionach. Na granitowym cokole ustawiono piedestał z brązu z czterema płaskorzeźbami, przedstawiającymi zdobycie Erywania w 1827, szturm Woli 6 września 1831, wjazd Aleksandra II do Warszawy w sierpniu 1840 oraz herb Iwana Paskiewicza
Pomnik ustawiono w miejscu pierwotnie przeznaczonym dla pomnika księcia Józefa Poniatowskiego, który jakiś czas po upadku powstania listopadowego został wywieziony do rezydencji Paskiewiczów w Homlu. Uroczystość odsłonięcia pomnika miała miejsce 3 lipca 1870 r. w obecności cara Aleksandra II.
Pomnik zdemontowano w marcu 1917 r. za zgodą niemieckich władz okupacyjnych a na początku lat 20-tych przetopiono. Z kolei cokół usunięto w 1922 r. i wykorzystano do budowy pomnika Józefa Poniatowskiego odsłoniętego na Placu Saskim w 1923 r. Jedynym zachowanym fragmentem pomnika Iwana Paskiewicza jest jedna z czterech brązowych płyt umieszczonych na cokole, na której przedstawiono scenę szturmu Woli w 1831, która znajduje się w zbiorach Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.