ZESPÓŁ FOLWARCZNY składa się z podwórza gospodarczego i kolonii domów pracowników folwarcznych. Podwórze usytuowane na zachód od parku, oddzielone od niego drogą do Mikoszek, założone zostało na rzucie wydłużonego prostokąta o głównej osi północno – południowej z głównymi wjazdami od strony wschodu i południowego - zachodu od strony pól. W 1863 r., zabudowane pojedynczymi budynkami pierzeje pd., zach. i wsch., dwoma pn. Dodatkowo pośrodku podwórza wznosił się jeden obiekt. Około 1890 r. podwórze było już gęściej zabudowane, zaś na północ od dziedzińca został założony duży ogród warzywny. Obecnie podwórze zachowane w dawnych granicach, z bramą wjazdową pośrodku pierzei wschodniej oraz druga od strony południowej. Z dawnej zabudowy pierzei wsch. zachowana obora położona na północ od wjazdu. Ścianę południową dziedzińca tworzy obora połączona od zachodu ze spichlerzem. W pierzei zachodniej znajduje się dawna stodoła (I) przebudowana na budynek inwentarski, dalej następna stodoła (II) a za nią dawna wozownia i kuźnia z 1909 r. oraz nowy budynek inwentarski wzniesiony na miejscu dawnej stajni. Pierzeje północną wypełniają trzy połączone razem obory (II , III i IV ) z 4 ćw. XIX w. Pośrodku podwórza wznosi się wiata oraz dawna kuźnia – murowana parterowa, nakryta dachem dwupołaciowym, pochodząca z 1901 r.
Za: