Kapliczka z 1912 r., jej ciekawa historia opisana jest tu .

Ciekawe, czy to polkoliste przyciemnienie u gory zdjecia to efekt specjalny?

do cracusiac: Zdjęcie robione prawie prosto ze słońcem. Efekt od filtra polaryzacyjnego.

do s_mile: Dziwne.

Zwykła kapliczka, zwykłe pole, trawa i drzewo, a jednak można to zdjęcie zrobić na miliony sposobów, wg mnie s_mile wybrał ten najwłaściwszy

do cracusiac: Dziwne, powiadasz? Więc może to mój obiektyw tak winietuje (jakiego używam już sobie kiedyś wyjaśnialiśmy). Ewentualnie objawiło się jakieś nieznane mi zjawisko meteorologiczno-optyczne.

Jako marnej klasy "digitalista", bez dyplomu mistrzowskiego, ba, więcej - totalny amator fotografii nie mam pojęcia skąd poza tym mógł się wziąć taki efekt.

Wiem co w tej chwili pomyślisz - od photoshopa. Lecz otóż nie. Zechcesz, mogę Ci podesłać oryginalny NEF tego kadru. Ciekawe, czy takie coś Cię przekona? Wątpię. Ty i tak wiesz swoje i wyrażasz to półsłówkami. Cóż, Twoje prawo.

Wiesz co? Mam wrażenie, że gryzie Cię, że komuś innemu, "digitaliście" jak takich nazywasz, wychodzą niekiedy ładne zdjęcia. I wszędzie w takich przypadkach dopatrujesz się podstępu - na pewno efekciarstwo, fotoszopy i inne. No bo jakim prawem tym amatorom, używającym "nie-prawdziwych" (czyli nie-analogowych) aparatów może wyjść ładne zdjęcie? Kiedyś to "prawdziwi fotografowie" musieli przemyśleć kadr, dobrać odpowiednie ustawienia... Wymagało to wiedzy i wysiłku, nie to co teraz, pstryka się setki zdjęć i niekiedy się trafi. Chociaż najczęściej i tak nie.

Tak się składa, że nad kompozycją kadru bardzo się zastanowiłem. Jak zauważysz, zszedłem kilka metrów w pole zanim zrobiłem zdjęcie. Było to celowe i myślę, że było warto to zrobić. A samych "pstryków" zrobiłem tylko dwa.
Natomiast, pomijając przysłonę wpływającą na głębię ostrości, nad resztą parametrów się nie zastanawiałem. Czas naświetlania przy pomiarze matrycowym dobrał automat, resztę wiedziałem, że ustalę spokojnie w postprodukcji. Głównie chodzi o balans bieli plus ewentualną nieznaczną korektę ekspozycji. Bo czemu miałbym się tym przejmować tam na miejscu skoro mogę to dobrać na spokojnie w domu? I to jest właśnie symptom czasów, następstwo rozwoju. Podobnie można by nadal kręcić korbą celem uruchomienia silnika - lecz po co, skoro wymyślono rozrusznik i akumulator, Mniejszy wysiłek, a efekt i szybszy, i lepszy, i pewniejszy...

Podam inny przykład. Zdjęcie bez ludzi w kadrze. Analogowo robi się to tak - nastawia długi czas naświetlania (statyw) i liczy na to, że z przechodzących osób żadna nie stanie na dłużej lub nie idzie zbyt wolno (duszki, smugi). Dodatkowym kłopotem konieczność używania filtrów szarych celem ograniczenia ilości światła. Efekt niepewny i wykonanie kłopotliwe. Kto robił nocne zdjęcia na dłuższych czasach naświetlania zna ten ból. Tymczasem cyfrowo wykonuje się kilka ujęć, które program (a fu!) sam w razie czego wyrówna i jeszcze usunie elementy niepowtarzające się na większości ujęć. Prostsze? Efekt pewniejszy? Lepszy? Ładniejszy?

Bardzo mi brakuje na Fotopolsce Zygmunta Kaczmarka. To fotograf o - podejrzewam - podobnym do Ciebie stażu. Z tym, że on twierdził, że "programy są po to, żeby ich używać". I że jeśli robi się to dobrze, to czemu nie? Nie dla epatowania efektami, ale dla wyciśnięcia ze zdjęcia ile się da, żeby było tak dobre jak tylko to możliwe. Jego sugestie bardzo wiele mi dały. Jeśli tu czasem zagląda i zobaczy ten wpis niech przyjmie ode mnie pozdrowienia.

Przeokropnie się rozpisałem tracąc na to mnóstwo czasu, który można było poświęcić na kolejne zdjęcia.
Proponuję: cieszmy się wzajemnie swoimi zdjęciami, tak jak ja często cieszę się Twoimi (zapewne zauważyłeś, że daję temu wyraz "ocenowy"?) - choćbym nawet myślał ile to więcej można z tych kadrów cyfrowo wycisnąć.

do s_mile: No to "zes" sie rozpisal. Akurat o Photoshopie nie myslalem, stawialem raczej na problemy z obiektywem lub filtrem /w tym wypadku/. Moze nie zauwazyles, ze nic nie negowalem, zastanawialem sie jedynie nad dziwnym polkolistym sciemnieniem na zdjeciu. U mnie cos takiego pojawialo sie gdy uzywalem ultraszerokiego obiektywu, kiepskich filtrow lub obu wypadkow naraz. Nie mam nic przeciwko uzywania programow "poprawiajacych" zdjecia. Sam ich zaliczylem kilka na probe, nawet specjalnego RAWu Fuji "pod moj aparat". Obecnie nie fotografuje zawodowo, wiec uzywanie tych programow mija sie w moim przypadku z celem. Poniewaz byly mi potrzebne jedynie od czasu do czasu w efekcie musialem za kazdym razem siegac po "literature" aby przypomniec sobie ich dzialanie. A na to szkoda mi czasu. Wole tak robic zdjecia abym nie musial ich polepszac programami, co tez nie zawsze mi sie udaje.
PS zle zrozumiales moje pytanie i niepotrzebnie wziales je sobie jako jakas krytyke. Osobiscie podziwim mozliwosci jakie daje fotografia cyfrowa ale tez widze ze nie zwsze sluzy ona dobrej "sprawie".
PS2 tego zjawiska nie zauwazylem na innych zjeciach np;

do Stenek: Co prawdą jest ;-)

do TW40: No i nie mogłem się powstrzymać, żeby tego nie napisać, wszak, niby zwykła sytuacja i zwykłe otoczenie, ale trzeba mieć "to coś", żeby obiektyw spojrzał w niepowtarzalny, jedyny i ładny sposób.

S-mile ma "to coś"
To cieszy.

do cracusiac: Oj, nie pierwszy raz ciężko nam się porozumieć (być może ze względu na brak polskich liter, interpunkcję i brak akapitów w wypowiedzi).
Pytasz skąd efekt przyciemnienia. Gdy wyjaśniam, że pewnie od filtra polaryzacyjnego komentujesz "dziwne". A gdy popełniam większą epistołę wyjaśniającą odpowiadasz "stawiałem na problemy z obiektywem lub filtrem". Dla mnie to sprzeczność w dwóch kolejnych wypowiedziach.

Napisałem "zdjęcie robione prawie prosto ze słońcem". Ty jako przykład podajesz zdjęcie, które było robione pod kątem - spójrz na cień słupa na murze po lewej stronie kadru. Poza tym wzmiankowane przez Ciebie zdjęcie zostało zrobione w samo południe, niniejsze kilka godzin później. Inny kąt padania promieni słonecznych. Filtr polaryzacyjny też mógł zostać inaczej przekręcony (dla niezorientowanych - filtrem polaryzacyjnym należy obracać celem osiągnięcia efektu). Już prędzej należało porównać ze zdjęciem - tam zarówno czas, kąt jak i efekt przyciemnienia podobny. Ale to nie pasowało do założonej teorii.

Ale w porządku, przyjmuję Twoje wyjaśnienie i dziękuję za nie. A skoro "źle zrozumiałem pytanie i niepotrzebnie wziąłem je za krytykę" przepraszam za moją być może nieco zbyt impulsywną odpowiedź.

do s_mile: Jak widzę jesteś przewrażliwiony na punkcie swoich fotografii.

do cracusiac: Delikatnie to ująłeś, cracusiac.

do cracusiac: Ciężko się z Tobą dyskutuje, bo jak dla mnie zbyt szybko zmieniasz temat nie ustosunkowując się do niewygodnych dla Ciebie kwestii - temat niespójności swoich wypowiedzi pominąłeś milczeniem. To nie pierwszy raz, że piszesz coś innego niż niby myślisz, że przypomnę dyskusję pod tym zdjęciem: .

Ale co do mojego przewrażliwienia być może masz nieco racji - jestem przewrażliwiony na punkcie bezpodstawnych zarzutów efekciarstwa photoshopowego, deprecjonowania mojego wysiłku włożonego w robienie zdjęć: wyboru obiektu (dojazd), czasu i pogody, dbałości o kadr i o obróbkę wykańczającą zdjęcie ułatwiającą użytkownikowi jego odbiór, zarówno merytoryczny jak i estetyczny.

Dalsze kontynuowanie tej wymiany opinii nie ma sensu, tym bardziej, że jak widzę w sukurs przyszedł Ci wszystkowiedzący o fotografii i już ostrzy zęby żeby - było nie było - dyskusję przerodzić w pyskówkę. A na to nie mam najmniejszej ochoty. Zdjęcia jeśli są dobre niech się bronią same, jeśli kiepskie - niech znikną w natłoku mnóstwa innych marnych pstryków. EOT.

Ps. Dziękuję za użycie tym razem polskich znaków diakrytycznych w Twojej wypowiedzi.

do s_mile: Mnie się wydaje, że każdy będzie przewrażliwiony na punkcie swoich zdjęć = pracy = dorobku - bo to wpisuje się w to co napisałeś wcześniej - nie wpadasz do miejscowości jak japoński turysta, tylko poświęcasz swój czas i wolę na opracowanie zdjęcia od jego zrobienia do jego obróbki - to cały ciąg procesów, a nie mimowolne naciśnięcie spustu migawki. Obecnie fotograf to także specjalista od obróbki cyfrowej, czemu się bronić przed tym - to taka forma filtru zakładanego na obiektyw.

Druga sprawa, to pozostawienie wolnej ręki jaką techniką będzie dana osoba fotografować, czy będzie to super obiektyw, filtr czy obróbka elektroniczna. Ważny jest cel fotografii i to jakie odczucia wywołuje w oglądającym.

Wg Tatarkiewicza - sztuka jest odtwarzaniem rzeczy, konstruowaniem form bądź wyrażaniem przeżyć, pod warunkiem, że efekt tego odtwarzania, konstruowania, wyrażania zdolny jest zachwycać, wzruszać lub wstrząsać.

Wstrząs występuje u craca jest efektem sztuki fotografii s_mile ;).

do s_mile: Ciekawe, gdyż w tym temacie nic nie napisałem o nadużywaniu Photoshopa. "Dowiedziałem" się ze jest to efekt użycia filtru polaryzacyjnego. Było to dla mnie dziwne, gdyż ja znam ten efekt pod nazwa "winietowanie". I występuje bez względu z której strony mamy słonce przy fotografowaniu. Już parokrotnie napisałem, ze nie mam nic przeciwko używaniu rozmaitych programów fotograficznych, jak również o wysiłku włożonym do robienia zdjęć. Stąd moje podsumowanie o przewrażliwieniu.

do Hellrid: Akurat mnie jest to obojętne, po prostu wyrosłem z tego.

do cracusiac: Ech, panie znawco. Wczytaj się w definicję, podaję za Wikipedią (
"Winietowanie – wada obrazu uzyskiwanego w urządzeniu optycznym, polegająca na niedoświetleniu brzegów kadru, spowodowana niedoskonałością optyki urządzenia, zakłóceniem brzegów toru optycznego innymi elementami urządzenia lub też wywołana nieodpowiednim oświetleniem."
Tam dalej są rozpisane poszczególne przyczyny - nie ma nic na temat ustawienia obiektywu względem kierunku padania promieni słonecznych. Więc obiektyw winietuje albo zawsze albo nigdy (niezależnie od kierunku oświetlenia).

A teraz spójrz na trzy sąsiednie zdjęcia wykonane 15 minut wcześniej niż niniejsze:
- taki sam kąt (0 stopni) i taki sam efekt "winiety";
- kąt ok. 45 stopni i całkowity brak przyciemnienia;
- kąt 90 stopni i ciemny ukośny pas na niebie ewidentnie od filtra polaryzacyjnego, bo winieta nie jest to absolutnie.

Podsumujmy.
1. Pytasz czy przyciemnienie to "efekt specjalny". Odpowiadam, że to od filtra polaryzacyjnego.
2. Wydaje Ci się to "dziwne".
3. Potem mamy odrobinę przepychanki słownej, ja się dopatruję u Ciebie podważania mojej rzetelności fotograficznej, ty imputujesz mi nadwrażliwość.
4. Teraz twierdzisz, że to przyciemnienie to winieta. Lecz sam piszesz, że to zjawisko niezależne od kierunku światła. A na innych moich zdjęciach pod innym kątem jej nie ma. Sam podajesz przykład takiego zdjęcia.
Jaka więc może być przyczyna "półkolistego przyciemnienia"? Odpowiedzi są dwie: filtr polaryzacyjny lub celowe dodanie winiety w programie graficznym.
W pierwszej swojej odpowiedzi napisałem, że to efekt filtra. Tobie wydało się to "dziwne" - czyli podważasz moje tłumaczenie. Więc co pozostaje? I dziwisz się potem mojemu "przewrażliwieniu"?


Jest jeszcze inne wytłumaczenie niniejszej scysji. Może jednak nie do końca znasz i rozumiesz terminologię fotograficzną i stąd wynikają nieporozumienia. Obecnie coraz bardziej skłaniam się ku temu właśnie przypuszczeniu.

Z mojej strony to wszystko. Administrację proszę o zamknięcie tej dyskusji po najbliższej odpowiedzi mojego oponenta.

do s_mile: Gdyby wszystko bylo jak piszesz nie trzeba by tego tlumaczyc. W kazdym razie jak uzywalem filtru polaryzacyjnego nie mialem takich efektow. Jak juz pisalem fotografia digitalna nie jest tym co mnie interesuje.

do s_mile: Z testu uzywanego tutaj obiektywu;
Winietowanie
Sigma 10-20 mm F4-5.6 EX DC to obiektyw, który charakteryzuje się wysokim poziomem WINIETOWANIA. W cały zakresie ogniskowych zjawisko to jest zauważalne, ale szczególnie mocno objawia się przy 10 mm. Przymykane przysłony do f/8 i więcej, na 20 mm, nieznacznie zmniejsza nierówność w naświetlaniu kadru. W przypadku kiedy korzystamy z ogniskowej równej 10 mm, winietowanie jest silne, a zmniejszanie otworu przysłony wydaje się nie mieć zauważalnego wpływu na wyrównanie naświetlania.


I byc moze uzycie filtru polaryzacyjnego jeszcze poteguje to zjawisko.
Ja rowniez podejrzewam, ze nie wiesz wszystkiego o obiektywie ktorego uzywasz. Stad to nieporozumienie.