Lokalizacja: Chełmno, pow. chełmiński, woj. kujawsko-pomorskie. Kamienica położona jest na Starym Mieście, w zwartej zabudowie, w południowej pierzei Rynku pod numerem 3.

Datowanie: XIII/XIV w., XVII w., 1. poł. XVIII w., 2 poł. XIX w., 1906 r.
Technika, materiał: Budynek murowany z cegły, tynkowany.
Zrąb budynku powstał w 1. poł. XVIII w. na starszych fundamentach, częściowo pochodzących z XIII/XIV, a częściowo z XVII w. W 2. poł. XIX w. nadbudowano piętro oraz dodano jedną oś w fasadzie. W 1906 r., po gruntownych przekształceniach, nadano kamienicy obecny wygląd. Wykonano wówczas dekorację fasady oraz przesunięto sień przelotową o jedną oś w stronę zachodnią. Na początku XX w. mieścił tu się hotel "Pod Czarnym Orłem".
Sklepione kolebkowo piwnice pochodzą częściowo z okresu nowożytnego, a częściowo z gotyku, o czym świadczy zachowany w południowo-wschodnim narożu wątek wendyjski oraz trzy znajdujące się tam nisze. Kamienica jest dwupiętrowa, o siedmioosiowej fasadzie. Parter dekorowany jest boniowaniem, wyższe kondygnacje oddziela szeroki gzyms, na którym oparte są okna pierwszego piętra. Okna mają opaski tynkowe wyłamujące się w narożach, na pierwszym piętrze zwieńczone są one kotarowymi naczółkami. W osi środkowej znajdują się balkony z kutymi balustradami o skromnych cechach secesyjnych.

Rynek - centralne miejsce w mieście... To tutaj niegdyś skupiało się życie chełminiaków, tutaj handlowano, spotykano się, władze miasta miały tu swoją siedzibę, występni mieszkańcy przykuwani byli do pręgierza...
Rynek stanowi prostokątny plac o pow. 1,5 ha (111 x 156 m), od niego rozchodzą się główne ulice, na jego terenie stoi chyba najbardziej obfotografowany obiekt Chełmna - ratusz. Oprócz niego na średniowiecznym rynku stały: dom kupiecki, ławy handlowe i kramy, studnia, pręgierz, a w jego południowo-zachodniej części znajdował się basen przeciwpożarowy. Dookoła znajdowały się domy kupieckie (m.in. Dom Bractwa Kupieckiego). Z biegiem lat wygląd rynku zmieniał się, zniknęły gotyckie kamienice (pozostały po nich jedynie nieliczne ślady), zastąpiły je te pobudowane w XIX/XX wieku. Na miejscu bud kramarskich pobudowano wieżę ciśnień, którą rozebrano na początku XX wieku.