starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 5.81
 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › powiat chełmiński › Chełmno › Rynek › Rynek 6 |
13 czerwca 2015 , Kamienica w południowej pierzei Rynku pod nr. 6;
Skomentuj zdjęcie
s_mile
 Ogromne 2015-06-20 14:29:32 (10 lat temu)
|
|
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 5 miesięcy 15 dni |
Dodane: 20 czerwca 2015, godz. 13:47:21
Autor zdjęcia: legion
Rozmiar: 1700px x 2301px
Licencja: CC-BY-SA 3.0
0 pobrań 857 odsłon 5.81 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia legion
Obiekty widoczne na zdjęciu
Rynek 6
więcej zdjęć (3)
Lokalizacja: Chełmno, pow. chełmiński, woj. kujawsko-pomorskie. Kamienica położona jest na Starym Mieście, w zwartej zabudowie, w południowej pierzei Rynku, pod numerem 6.
Datowanie: XIII/XIV w., XVI-XVII w.
Technika, materiał: Budynek murowany z cegły, tynkowany.
Kamienica pierwotnie wraz z sąsiednią kamienicą nr 5 stanowiła prawdopodobnie zachodnią część większego budynku czasem mylnie określanego jako siedziba tzw. Dworu Artusa, faktycznie będącego domem kupieckim o przeznaczeniu handlowym. Budynek ten, zbudowany na przełomie XIII/XIV w. był przypuszczalnie wolnostojący i ustawiony kalenicowo. Na podstawie zachowanych śladów można stwierdzić również, że był dwupiętrowy, z elewacją w górnych kondygnacjach ośmioosiową. Szczyt wschodni, zachowany w sąsiedniej kamienicy nr 5, przesłonięty w 2. poł. XIX w., znany głównie z dawnych rysunków, był schodkowy, dzielony filarkami, z uskokami zakończonymi półkoliście. W XVI lub XVII w. budynek podzielono na dwie osobne kamienice, w związku z czym zatracił swoją pierwotną formę. Kamienicę przebudowano w XVII w., w 1. poł. XIX w. rozebrano barokowy szczyt. W 1867 r. przekształcono wnętrza wykonując zachowaną do dzisiaj częściowo stolarkę drzwiową. Kolejne przekształcenia wnętrz nastąpiły w 1911 r. Piwnice pochodzą z XVI-XVII w. Oficyna boczna została zbudowana w XVII w., przedłużona w 1878 r., a w 1911 r. rozbudowana i przekształcona.
Piwnice sklepione są kolebkowo. Budynek jest ustawiony kalenicowo, przykryty dachem dwuspadowym. Fasada jest czteroosiowa, z przejazdem w skrajnej osi zachodniej. Szczyt zachodni jest gotycki, przesłonięty przez sąsiednią kamienicę nr 7. W elewacji podwórzowej zachowały się fragmenty o wendyjskim wątku cegieł. Na piętrze znajduje się wmurowany w fasadę owalny kamień z płaskorzeźbionym krucyfiksem, pochodzący prawdopodobnie z XVI-XVII w. W nowszej oficynie bocznej zachował się nowożytny trójkątny szczyt. Wewnątrz zachowała się częściowo płycinowa stolarka drzwiowa.
Datowanie: XIII/XIV w., XVI-XVII w.
Technika, materiał: Budynek murowany z cegły, tynkowany.
Kamienica pierwotnie wraz z sąsiednią kamienicą nr 5 stanowiła prawdopodobnie zachodnią część większego budynku czasem mylnie określanego jako siedziba tzw. Dworu Artusa, faktycznie będącego domem kupieckim o przeznaczeniu handlowym. Budynek ten, zbudowany na przełomie XIII/XIV w. był przypuszczalnie wolnostojący i ustawiony kalenicowo. Na podstawie zachowanych śladów można stwierdzić również, że był dwupiętrowy, z elewacją w górnych kondygnacjach ośmioosiową. Szczyt wschodni, zachowany w sąsiedniej kamienicy nr 5, przesłonięty w 2. poł. XIX w., znany głównie z dawnych rysunków, był schodkowy, dzielony filarkami, z uskokami zakończonymi półkoliście. W XVI lub XVII w. budynek podzielono na dwie osobne kamienice, w związku z czym zatracił swoją pierwotną formę. Kamienicę przebudowano w XVII w., w 1. poł. XIX w. rozebrano barokowy szczyt. W 1867 r. przekształcono wnętrza wykonując zachowaną do dzisiaj częściowo stolarkę drzwiową. Kolejne przekształcenia wnętrz nastąpiły w 1911 r. Piwnice pochodzą z XVI-XVII w. Oficyna boczna została zbudowana w XVII w., przedłużona w 1878 r., a w 1911 r. rozbudowana i przekształcona.
Piwnice sklepione są kolebkowo. Budynek jest ustawiony kalenicowo, przykryty dachem dwuspadowym. Fasada jest czteroosiowa, z przejazdem w skrajnej osi zachodniej. Szczyt zachodni jest gotycki, przesłonięty przez sąsiednią kamienicę nr 7. W elewacji podwórzowej zachowały się fragmenty o wendyjskim wątku cegieł. Na piętrze znajduje się wmurowany w fasadę owalny kamień z płaskorzeźbionym krucyfiksem, pochodzący prawdopodobnie z XVI-XVII w. W nowszej oficynie bocznej zachował się nowożytny trójkątny szczyt. Wewnątrz zachowała się częściowo płycinowa stolarka drzwiowa.
Rynek
więcej zdjęć (439)
Rynek - centralne miejsce w mieście... To tutaj niegdyś skupiało się życie chełminiaków, tutaj handlowano, spotykano się, władze miasta miały tu swoją siedzibę, występni mieszkańcy przykuwani byli do pręgierza...
Rynek stanowi prostokątny plac o pow. 1,5 ha (111 x 156 m), od niego rozchodzą się główne ulice, na jego terenie stoi chyba najbardziej obfotografowany obiekt Chełmna - ratusz. Oprócz niego na średniowiecznym rynku stały: dom kupiecki, ławy handlowe i kramy, studnia, pręgierz, a w jego południowo-zachodniej części znajdował się basen przeciwpożarowy. Dookoła znajdowały się domy kupieckie (m.in. Dom Bractwa Kupieckiego). Z biegiem lat wygląd rynku zmieniał się, zniknęły gotyckie kamienice (pozostały po nich jedynie nieliczne ślady), zastąpiły je te pobudowane w XIX/XX wieku. Na miejscu bud kramarskich pobudowano wieżę ciśnień, którą rozebrano na początku XX wieku.
Rynek stanowi prostokątny plac o pow. 1,5 ha (111 x 156 m), od niego rozchodzą się główne ulice, na jego terenie stoi chyba najbardziej obfotografowany obiekt Chełmna - ratusz. Oprócz niego na średniowiecznym rynku stały: dom kupiecki, ławy handlowe i kramy, studnia, pręgierz, a w jego południowo-zachodniej części znajdował się basen przeciwpożarowy. Dookoła znajdowały się domy kupieckie (m.in. Dom Bractwa Kupieckiego). Z biegiem lat wygląd rynku zmieniał się, zniknęły gotyckie kamienice (pozostały po nich jedynie nieliczne ślady), zastąpiły je te pobudowane w XIX/XX wieku. Na miejscu bud kramarskich pobudowano wieżę ciśnień, którą rozebrano na początku XX wieku.