Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
Kupno obiektu zabytkowego to dla potencjalnego nabywcy jest dużym problemem. Kupiec chce kupić ruinę nadającą się do wyburzenia - zabytkową. Sprzedający chce sprzedać szybko coś co kupiec kupi. Sprzedający więc nie przyłoży się należycie do zabezpieczenia swojej własności, zaufa zbieraczom złomu, że wykonają pokładane w nich nadzieje i doprowadzą obiekt zabytkowy do ruiny. Kupiec szczęśliwy kupi, sprzedający szczęśliwy sprzeda, złomiarze szczęśliwi, że mają na pół litra chleba. Tylko niektórym szkoda, bądź co bądź, fajnego - co prawda niemieckiego, zabytkowego budynku.
"Zespół ogrodów użytkowych, własność Schaffgotschów (do 1945 r.), położony w widłach Młynówki. Założony w 1819 r. z inicjatywy hrabiego Leopolda Gottharda na miejscu pól uprawnych. Z historycznej zabudowy zespołu (oranżeria, oficyny gospodarcze, cieplarnie, winiarnia, kotłownia, dom pompy wodnej zbudowany według proj. A. Malickcha, rozebrany po 1945 r.) zachowała się oranżeria. Po 1945 państwowe zakłady upraw i przetwórstwa wa-rzyw i owoców. Obecnie na terenie ogrodów użytkowych, po parcelacji założono prywatne ogródki warzywne i boisko sportowe.
a. Oranżeria Schaffgotschów, ob. dom. Zbudowana około 1820, późny klasycyzm, według częściowo zrealizowanego projektu architekta A. Malickcha, kierownika urzędu bu-dowlanego Schaffgotschów. Wnętrze budynku mieściło salon oraz po jego obu stronach po-mieszczenia użytkowe (suszarnia, wyciskarnia, cieplarnia). W trakcie tylnym urządzono poko-je mieszkalne dla służby ogrodniczej.
Przebudowa około 1880 r. według projektu architekta Bockscha, wykonanego w 1878 r. Po pożarze w 1921 r. odbudowana w latach dwudziestych XX w. według projektu z 1921 r. nie-zidentyfikowanego architekta. Wtedy także południową część budynku przystosowano do celów mieszkalnych i urzędowych. Mur., szkło.
Stan zachowania: zły.
Zalecenia konserwatorskie:
Opracowanie programu użytkowego, częściowo nawiązującego do historycznej funkcji (np. w salonie środkowym kawiarnia a w przeszklonej, północnej części budynku oranżeria). Propo-nowane wpisanie obiektu do rejestru zabytków architektury.
Ul. św. Jadwigi Śląskiej
Stare nazwy ulicy: w 1 poł. XIX w. Garten Gasse, od około połowy XIX w. Hedwigsstrasse. Droga prowadząca pierwotnie do zespołu hrabiowskich ogrodów użytkowych (posesja nr 14), wytyczona zapewne po założeniu zespołu około 1820 r.
Obecna zabudowa (budynki dwu— i trzykondygnacyjne, pierwotnie pensjonaty dla masowej klienteli uzdrowiska), pochodzi z końca XIX i pocz. XX. w. W okresie międzywojennym (la-ta20-te XX w.) powierzchnia mieszkalna budynków była powiększana przez adaptację stry-chów i w związku z tym dobudowywano facjaty w dachu.
Dwie posesje przy ul. O. Lange stanowiły własność miejscowego architekta K. Ansorge, który był autorem większości projektów architektonicznych pozostałych budynków mieszkalnych przy tej ulicy. (Studium Konserwatorskie) W ranach dekomunizacji nazw ulic IPN zażądał zniesienia nazwy Oskara Langego i nadano nazwę św. Jadwigi Śląskiej - niedaleki dawny szpital był pod patronem właśnie tej świętej.