starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 5.91
 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › powiat chełmiński › Chełmno › ul. 22 Stycznia › Zespół domów sukienników |
14 czerwca 2015 , Ulica 22 Stycznia - zespół domów sukienników;
...północna pierzeja ulicy z widocznymi domami sukienników od nr. 39 do 51;
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 5 miesięcy 16 dni |
Dodane: 22 czerwca 2015, godz. 15:36:28
Autor zdjęcia: legion
Rozmiar: 1700px x 1336px
Licencja: CC-BY-SA 3.0
1 pobranie 1024 odsłony 5.91 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia legion
Obiekty widoczne na zdjęciu
Zespół domów sukienników
więcej zdjęć (4)
Zbudowano: 1776
Chełmno - zespół domów sukienników przy ul. 22 Stycznia.
Lokalizacja: Chełmno, Stare Miasto. Ul. 22 Stycznia położona jest w południowej części zespołu staromiejskiego. Gm. Chełmno Miasto, powiat chełmiński, woj. kujawsko-pomorskie.
Technika, materiał: Budynki murowane z cegły, tynkowane.
Gdy po I zaborze Polski w 1772 r. Chełmno znalazło się granicach państwa pruskiego, król pruski Fryderyk II zaczął prowadzić politykę germanizacji polskiego dotąd Chełmna, a jednocześnie zamierzał uczynić z niego konkurencyjny w stosunku do Torunia ośrodek produkcji. Oprócz ufundowania szkoły dla kadetów założył w tym celu ok. 1776 r. manufakturę sukna, w której do końca XVIII w. zyskało zatrudnienie 75 kolonistów niemieckich. Wybudowano dla nich szereg domów w południowej części miasta. Większość z domów przy ul. 22 Stycznia powstała ok. 1776 r. według jednolitego projektu.
Kamienice zostały zbudowane dla pracowników manufaktury sukna. Są to piętrowe budynki ustawione kalenicowo, pierwotnie z pięterkiem w strychu od podwórza, obecnie niektóre z nich nadbudowane. Fasady dzielone są gzymsem między parterem a piętrem, mają skromną dekorację powstałą przeważnie w późniejszym okresie. Piwnice sklepione są kolebkowo z lunetami. Sienie przelotowe znajdują się przeważnie w osi środkowej, tylko w dwóch przypadkach umieszczone w osiach skrajnych. Kondygnacje były oddzielone stropami drewnianymi, które częściowo zachowały się do dzisiaj. Zachowane nieliczne przykłady klasycystycznej stolarki drzwiowej to drzwi deskowo-szpungowe, dekorowane z zewnątrz listwami i ćwiekowane, lub ramowo-płycinowe, o płycinach dekorowanych rombami. Nadświetla są dzielone szczeblinami, połączonymi u góry arkadkami półkolistymi lub ostrołukowymi. W niektórych drzwiach zachowały się również stare metalowe okucia zamków.
Na zespół składa się 21 kamienic (nr 8, 10, 12, 25, 27, 28, 29, 31, 32, 33, 35, 37, 38, 39, 41, 42, 43, 45, 47, 49 i 51).
Lokalizacja: Chełmno, Stare Miasto. Ul. 22 Stycznia położona jest w południowej części zespołu staromiejskiego. Gm. Chełmno Miasto, powiat chełmiński, woj. kujawsko-pomorskie.
Technika, materiał: Budynki murowane z cegły, tynkowane.
Gdy po I zaborze Polski w 1772 r. Chełmno znalazło się granicach państwa pruskiego, król pruski Fryderyk II zaczął prowadzić politykę germanizacji polskiego dotąd Chełmna, a jednocześnie zamierzał uczynić z niego konkurencyjny w stosunku do Torunia ośrodek produkcji. Oprócz ufundowania szkoły dla kadetów założył w tym celu ok. 1776 r. manufakturę sukna, w której do końca XVIII w. zyskało zatrudnienie 75 kolonistów niemieckich. Wybudowano dla nich szereg domów w południowej części miasta. Większość z domów przy ul. 22 Stycznia powstała ok. 1776 r. według jednolitego projektu.
Kamienice zostały zbudowane dla pracowników manufaktury sukna. Są to piętrowe budynki ustawione kalenicowo, pierwotnie z pięterkiem w strychu od podwórza, obecnie niektóre z nich nadbudowane. Fasady dzielone są gzymsem między parterem a piętrem, mają skromną dekorację powstałą przeważnie w późniejszym okresie. Piwnice sklepione są kolebkowo z lunetami. Sienie przelotowe znajdują się przeważnie w osi środkowej, tylko w dwóch przypadkach umieszczone w osiach skrajnych. Kondygnacje były oddzielone stropami drewnianymi, które częściowo zachowały się do dzisiaj. Zachowane nieliczne przykłady klasycystycznej stolarki drzwiowej to drzwi deskowo-szpungowe, dekorowane z zewnątrz listwami i ćwiekowane, lub ramowo-płycinowe, o płycinach dekorowanych rombami. Nadświetla są dzielone szczeblinami, połączonymi u góry arkadkami półkolistymi lub ostrołukowymi. W niektórych drzwiach zachowały się również stare metalowe okucia zamków.
Na zespół składa się 21 kamienic (nr 8, 10, 12, 25, 27, 28, 29, 31, 32, 33, 35, 37, 38, 39, 41, 42, 43, 45, 47, 49 i 51).
ul. 22 Stycznia
więcej zdjęć (133)
Dawniej: Tkacka, Sukiennicza, Friedrichstrasse
Ulica 22 - go Stycznia jest obecnie najdłuższą ulicą w Chełmnie w obrębie starego miasta. Jej długość wynosi ok. 635 metrów a szerokość ok. 12,5 m. Rozciąga się od murów miejskich przy Baszcie Prochowej, aż do ul. Podmurnej.
Historia
Obecna ulica 22 - go Stycznia została wytyczona już w czasach średniowiecza. Jej szczytowy rozwój przypadał na XVIII i XIX w. Wówczas do miasta sprowadzono wielu osadników - tkaczy. Wówczas nosiła ona nazwę ul. Tkackiej lub Sukienniczej, a w okresie zaboru pruskiego Friedrichstrasse. Po odzyskaniu przez Chełmno niepodległości w dniu 22 stycznia 1920 roku dawną ulicę Tkacką przemianowana na 22 - go Stycznia. Z jednej strony rozpoczynała się ona przy Baszcie Prochowej. Kończyła się u zbiegu z ul. Podmurną, gdzie u jej wylotu znajdowała się Brama Takca, na bazie której powstał w późniejszym okresie wiatrak typu holenderskiego. Funkcjonował on aż do XIX w. Do ulicy przylegają obecnie m.in. koszary fryderycjańskie, kościół farny, oryginalne budynki tkaczy z przełomu XVIII/XIX w. oraz ciekawy gmach obecnej Szkoły Nr 2 z pocz. XX w.
Historia
Obecna ulica 22 - go Stycznia została wytyczona już w czasach średniowiecza. Jej szczytowy rozwój przypadał na XVIII i XIX w. Wówczas do miasta sprowadzono wielu osadników - tkaczy. Wówczas nosiła ona nazwę ul. Tkackiej lub Sukienniczej, a w okresie zaboru pruskiego Friedrichstrasse. Po odzyskaniu przez Chełmno niepodległości w dniu 22 stycznia 1920 roku dawną ulicę Tkacką przemianowana na 22 - go Stycznia. Z jednej strony rozpoczynała się ona przy Baszcie Prochowej. Kończyła się u zbiegu z ul. Podmurną, gdzie u jej wylotu znajdowała się Brama Takca, na bazie której powstał w późniejszym okresie wiatrak typu holenderskiego. Funkcjonował on aż do XIX w. Do ulicy przylegają obecnie m.in. koszary fryderycjańskie, kościół farny, oryginalne budynki tkaczy z przełomu XVIII/XIX w. oraz ciekawy gmach obecnej Szkoły Nr 2 z pocz. XX w.