Budowę elektrowni w Białogardzie rozpoczęto w 1910 roku. Po roku budowy elektrownię uruchomiono.
W budynku umieszczono pięć turbogeneratorów o łącznej mocy 24,8 MW. Turbiny napędzała para z kotłowni węglowej.
W pobliżu wybudowano wiele obiektów pomocniczych, warsztatowo administracyjnych.
Przy głównym budynku, nad bocznicą kolejową, zainstalowano duży dźwig na wieży.
Obok usytuowano rozdzielnię i stację transformatorową 100/40/15 kV. Dochodziła tu linia wysokiego napięcia 100 kV ze Stargardu a wychodziły linie 40 kV do Koszalina, Grzmiącej, Trzebiatowa i Świdwina.
Po przejściu frontu w 1945r rozpoczął działalność radziecki „batalion zdobyczy wojennej”. Wywieziono trzy turbogeneratory oraz znaczne ilości materiałów z magazynów i sprzętu. Zdemontowano też dźwig pozostawiając wieżę. Sama elektrownia funkcjonowała cały czas bez przestojów, tylko z kilkudniową przerwą w czasie wkraczania wojsk. Obsługę prowadziła dotychczasowa załoga.
Elektrownia działała po wojnie do 1962 roku, kiedy to zapadła decyzja o jej likwidacji. Całe wyposażenie przekazano na złom a obiekty przejęło inne przedsiębiorstwo (?).
Do roku 2012 w budynku elektrowni funkcjonowało przedsiębiorstwo produkcyjne Unicon Sp. z o.o. (podzespoły elektrotechniczne).
Obiekt dawnej elektrowni, będący dotychczas własnością Skarbu Państwa wojewoda przekazał Starostwu. Następnie aktem notarialnym w formie darowizny powiat białogardzki przekazał go samorządowi miejskiemu.