Opaczewska 14 i 12.

Serce mnie boli, jak to widzę. Ten maszerujący oddział śpiewających barbarzyńców i ten chłopiec strwożony..., i dziewczynka wpatrzona. Gdyby nie wojna urodziłbym się nad Wisłą. Moi rodzice niewiele mówili mi o ich potwornościach, nie przekazali mi także niechęci do nich. Wiem, że tylko łut szczęścia ocalił moim rodzicom życie, ojca chcieli spalić, a matce wyrwali zęby. Ja ze swej strony boleję nad tym, że Polacy w relacjach z Niemcami stawiają się w większości przypadków na pozycji kogoś gorszego. Nie mogę zrozumieć z czego to wynika. Nawet jeżeli nasi sąsiedzi górują nad nami materialnie nie znaczy to, że jest się kimś gorszym. Nie bieda materialna a bieda duchowa przecież jest wyznacznikiem naszego człowieczeństwa, więc ktoś bogaty może być jednocześnie biedny duchowo, a ktoś biedny materialnie może być bogaty duchowo. Myślę, że u nas mało się robi aby uświadomić młodzież w tej kwestii. A wielkim zaskoczeniem było dla mnie spotkanie kilka lat temu w Dreznie pewnej dziewczyny. Szukałem ulicy i wytypowałem z tłumu rodowitą Niemkę a okazało się, że była Polką. Znała drogę i postanowiła towarzyszyć mi do celu podróży. Rozmawialiśmy, wyjawiła, że gra w niemieckiej drużynie, ale nie jest szczęśliwa. Chcąc ją wesprzeć wyłożyłem jej ,"teorię klęski, która przeradza się w zwycięstwo". Zapewniałem ją, że i ona dozna kiedyś zwycięstwa. Tak było z chrześcijaństwem i… m.in. z Niemcami. Przecież Niemcy po klęsce odrodziły się, a Polska, mimo że wygrała, pogrążyła się w klęsce. Opowiedziała mi pewną ciekawą rzecz o swojej koleżance z zespołu. Niemka pewnego dnia do niej rzekła: "Ty jesteś Polką możesz być dumna ze swojej historii, a ja, z czego mam być dumna? Z tego co zrobili Europie i światu Niemcy?" Z tego wynika, że nie jest tak źle z edukacją w Niemczech.

do Wacław Grabkowski: A o co chodzi w tej "teorii klęski", która przeradza się w zwycięstwo?