starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 11 głos | średnia głosów: 5.97
 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › Toruń › Stare Miasto › ul. Małe Garbary › Małe Garbary 4 |
5 czerwca 2015 , Elewacja frontowa budynku przy ul. Małe Garbary 4.
Skomentuj zdjęcie
s_mile
+1 głosów:1  Zdjęcie z modelką. Kolorystyka (modelki lub tła) odpowiednia ;-) 2015-07-04 09:11:35 (10 lat temu)
|
|
Na stronie od 2011 czerwiec
15 lat 0 miesięcy 7 dni |
1 / 60sƒ / 8ISO 10014mm
0 pobrań 588 odsłon 5.97 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Marek W
Obiekty widoczne na zdjęciu
Małe Garbary 4
więcej zdjęć (3)
ul. Małe Garbary
więcej zdjęć (67)
Dawniej: Henryka Strobanda
ULICA MAŁE GARBARY
Zamieszkana była na ogół przez rzemieślników zajmujących się garbowaniem skóry i nazwę swą utrzymywała niezmiennie od średniowiecza, z wyjątkiem lat 1891-1920 i 1939-1945, kiedy nosiła imię zasłużonego dla miasta burmistrza Henryka Strobanda.
Na rogu z ul. Królowej Jadwigi stał niegdyś dom (nr 2), w którym urodził się Samuel Linde (1771-1847), autor wielkiego "Słownika języka polskiego", wydawanego w Warszawie w latach 1807-1814, o czym informuje umieszczona na fasadzie tablica pamiątkowa.
Stojąca obok późnogotycka kamienica (4/6) posiada ciekawą elewację z półkoliście sklepionymi trzema profilowanymi wnękami. Po przeciwnej stronie zachował się ozdobny wczesnobarokowy dom (nr 7) z XVII wieku, którego szczyt zdobią ornamenty okuciowe. Podobne elementy zdobnicze zastosowano na szczycie innej kamienicy (nr 19), sięgającej wprawdzie swymi początkami XV w., ale przebudowanej w połowie XVI w. w stylu renesansowym.
Zamieszkana była na ogół przez rzemieślników zajmujących się garbowaniem skóry i nazwę swą utrzymywała niezmiennie od średniowiecza, z wyjątkiem lat 1891-1920 i 1939-1945, kiedy nosiła imię zasłużonego dla miasta burmistrza Henryka Strobanda.
Na rogu z ul. Królowej Jadwigi stał niegdyś dom (nr 2), w którym urodził się Samuel Linde (1771-1847), autor wielkiego "Słownika języka polskiego", wydawanego w Warszawie w latach 1807-1814, o czym informuje umieszczona na fasadzie tablica pamiątkowa.
Stojąca obok późnogotycka kamienica (4/6) posiada ciekawą elewację z półkoliście sklepionymi trzema profilowanymi wnękami. Po przeciwnej stronie zachował się ozdobny wczesnobarokowy dom (nr 7) z XVII wieku, którego szczyt zdobią ornamenty okuciowe. Podobne elementy zdobnicze zastosowano na szczycie innej kamienicy (nr 19), sięgającej wprawdzie swymi początkami XV w., ale przebudowanej w połowie XVI w. w stylu renesansowym.