Na skraju Partynic, w pobliżu rzeki Ślęzy, w Parku Klecińskim znajdowała się wybudowana w latach 1878-1882 Villa Ehrlich – letnia rezydencja wrocławskiego właściciela ziemskiego Juliusa Schottländera. Uległa ona poważnym uszkodzeniom w czasie oblężenia Festung Breslau, a jej zdewastowane i rozszabrowane resztki zachowały się jeszcze do lat pięćdziesiątych, kiedy ostatecznie je rozebrano. Jedyną pozostałością rezydencji Schottländera jest fragment mozaiki w byłym parku pałacowym.



Julius Schottländer (ur. 16 marca 1835 r. w Ziębicach, zmarł 1 stycznia 1911 r. we Wrocławiu) – Niemiec pochodzenia żydowskiego - kupiec, właściciel dóbr ziemskich i filantrop. Wybitny wrocławianin, przed wojną (do roku 1934) - patron głównej ulicy wiodącej do jego majątku w południowej okolicy miasta, dzisiejszej ul. Karkonoskiej (Julius-Schottländer-Straße).



Był synem kupca Löbela Schottländera i ojcem Paula Schottländera (1870-1938) - mecenasa nauki, honorowego senatora Uniwersytetu Wrocławskiego. Grobowiec rodziny Schottländer, w którym również pochowany został Julius, znajduje się na Cmentarzu Żydowskim przy ul. Ślężnej we Wrocławiu.



Julius Schottländer rozpoczął swoją karierę handlując wełną i zbożem w rodzinnych Ziębicach. Po 1859 roku wraz ze swoim szwagrem Louisem Pakully rozpoczął działalność we Wrocławiu. W 1864 roku założył firmę handlową przy Karlstraße 2 (ul. Kazimierza Wielkiego) i rozpoczął produkcję oleju spożywczego w dzierżawionym od miasta Młynie Średnim (Mittel-Mühle).



Wkrótce zaczął kupować tereny w okolicach Wrocławia (m.in. we wsiach: Kowale, Partynice, Wysoka, Suchy Dwór, Bledzów, Stary Śleszów, Bistrzyków, Karwiany, Klęcina, Borek, Ołtaszyn), a także nieruchomości w mieście. W latach 1866-1871 wzbogacił się na kontraktach z armią pruską i rozpoczął działalność filantropijną. W roku 1877 urządził Park Południowy i przekazał go miastu, zatrzymując sobie letnią posiadłość na pobliskich terenach nad Ślęzą (na pograniczu Partynic i Kleciny), gdzie wybudował rezydencję "Villa Ehrlich". We wsi Wysoka przy dzisiejszej ul. Lipowej znajdował się pałacyk myśliwski rodziny Schottländerów, który po wojnie uległ dewastacji i został rozebrany.



W latach 1875-1879 rozpoczął zabudowę mieszkaniową w rejonie dzisiejszego placu Grunwaldzkiego wytyczając nowe ulice: Paulstraße i Gertrudenstraße (dziś Michała Wrocławczyka i Benedykta Polaka). Ponadto wraz z żoną ustanowił fundację wspierającą wrocławskich Żydów, ufundował w 1896 r. Żydowski Dom Starców, a w 1903 r. Żydowski Dom sióstr szpitalnych - oba przy dzisiejszej Alei Wiśniowej.



W 1911 r. przy ul. Świdnickiej 32 (róg placu Teatralnego) oddano do użytku dom handlowy Juliusa Schottländera "St. Hieronymus" (Dom Pod Świętym Hieronimem).